Fitnessen met de Fitties 6

Het is weer fantastisch nat Belgisch weer wanneer ik met de fiets onderweg ben naar de fitness. Ik moet maar 10 minuutjes fietsen vanuit de opvang, maar ik ben al helemaal doorweekt. Mijn motivatie is vandaag dan ook weer heel ver zoeken. Gefrustreerd stoemp ik door tot ik voor de ingang van de fitness stil sta.
Wanneer ik de deur open doe, voel ik de warmte al wat toch ietsje aangenamer is.
Ik zeg snel ‘goedemorgen’ tegen iedereen en ik snel me naar de kleedkamer om mijn doorweekte kleren uit te kunnen doen. Gelukkig heb ik een goeie grote rugzak dat geen regen door laat, dus mijn sportkleren zijn allemaal nog droog. Het voelt al heel wat aangenamer aan op mijn lijf, met warme droge kleren.
Ik ga naar de cardio toestellen, ik neem een fiets dat nog vrij is en ik begin te trappen.
Heel zot van mezelf, ik weet het maar ik begin altijd terug te fietsen als ik met mijn fitnessprogramma begin.
Geen oortjes vandaag, ik heb besloten om eens te genieten van de muziek op de achtergrond. Dirk is naast me aan het fietsen.
‘ Goedemorgen’ zegt Dirk lichtjes hijgend van de inspanning.
‘ Goedemorgen Dirk’
Dirk gaat altijd ten volle wanneer hij sport. Dat zie je ook wel, want hij is redelijk atletisch gebouwd. Enkel de rimpels in zijn gezicht verraad een beetje Dirk zijn senioren leeftijd. Ook Dirk is een gepensioneerde leerkracht, en ik heb bij hem altijd het ‘Gezag’ gevoel. Ik bedoel dat niet verkeerd, maar ik vind dat je bij sommige mensen ziet dat die voor een groot deel van hun leven leerkracht zijn geweest. Ze waren een meerdere voor hun leerlingen en ze stralen respect uit. Iets wat Dirk dus nooit afgeleerd heeft denk ik.
‘ Alweer regen vandaag. Ik denk niet dat het al gestopt is deze week. ‘ Zegt Dirk
‘ Nee ik geloof het ook niet. Pfff… Ik ben dat zo beu.’ zeg ik, nu ook lichtjes hijgend van de inspanning.
‘ Tja de natuur heeft nu eenmaal de regen nodig, vooral mijn tuin. Die is nog altijd te droog dankzij de droogte van de zomer. Maar ja, voor ons humeur is dat natuurlijk niet zo goed. Nu kunnen we niet naar buiten zonder nat te worden. ‘ Zegt Dirk
‘ Het regende deze ochtend al wanneer ik naar de opvang vertrok van thuis uit, en het is nog niet gestopt. Mijn fietskleren zijn kleddernat. Ik krijg die niet meer droog als ik straks terug moet fietsen. Plezant is anders! ‘ En mijn humeur zakt weer onder nul.
‘ Amai ik bewonder je toch. Zo door weer en wind fietsen “dat” zou ik toch niet doen. ‘
‘ Vooral zot van mij ja. ‘
‘ Dat heb jij gezegd, niet ik’ lacht Dirk (in zijn heel beschaafd Nederlands)
Maar” zo voel ik mij vooral voor het moment. Goed zot dat ik 2 keer per week door weer en wind met de fiets naar het werk fiets, en 1 keer per week ook nog tussendoor naar de fitness.
4 jaar geleden hebben Bert en ik beslist om onze tweede auto weg te doen om kosten te besparen. Dan konden we onze verbouwingen bekostigen zonder extra te lenen.
Bert fietst 3 keer per week naar zijn werk, en ik 2 keer per week, een regeling waar we heel hard over hadden nagedacht. Een paar jaar doorbijten, en dan zouden we terug een tweede auto aanschaffen.
4 jaar later hebben we nog altijd 1 auto, en de verbouwingen zijn nog altijd niet gedaan. Eventjes heb ik een uitzichtloos gevoel.
Dirk is aan het praten met Mark die naast hem fiets, dus gebruik de kans om nog eens goed door te trappen.
20 minuten later ben ik klaar en ga ik naar de arm spieroefeningen.
Jos is al een tijdje tussen die toestellen bezig. Niet altijd al sportend, meestal vooral al pratend. Toch slaat hij geen enkel oefening over en houd hij zich strikt aan zijn programma.
Wanneer ik dichter bij kom, kan ik ook er niet aan ontsnappen. Eerlijk gezegd heb ik ook de moeite niet gedaan. Een babbel met Jos sla ik niet snel af.
‘ Volgende week zijn Clara en ik niet hier. We gaan voor een paar dagen naar Parijs. ‘ Zegt Jos met een grote glimlach op zijn gezicht en zijn armen op en neer in de lucht. Hij is op een toestel bezig.
‘ Amai! Gezellig met jullie tweetjes? ‘ Zeg ik wanneer ik op het toestel ga zitten naast hem.
‘ Ja, een cadeaubon van Carla haar kinderen. Ik heb Parijs nog nooit gezien, goh ik ben echt wel benieuwd. Ben jij er al ooit geweest? ‘ Vraagt Jos
‘ Nee, nog nooit. Maar op internet kan je wel veel vinden over toerisme in Parijs, je kan eens googlen. ‘
Jos kijkt me aan alsof ik chinees spreek.
‘ Daar ken ik niets van, dat moet Carla dan maar doen. ‘
We praten nog lang over Parijs, en natuurlijk het weer van de voorbije week. Voor ik het weet zit ik al bijna 10 minuten op hetzelfde toestel, zonder ook maar iets te doen.
Ik zeg dag tegen Jos, en ik ga verder met mijn programma.
Nu zet ik toch ook een tandje hoger, en ik word gelukkig niet meer gestoord voor de rest van de training.
Een uurtje later stop ik er mee, en ga ik naar de kleedkamer. Ik kijk er niet echt naar uit om mijn natte kleren terug aan te doen. Maar ja wat moet, moet. Ik kan moeilijk als een Fat bottomed girl in mijn blote buiten fietsen.
Wanneer ik de kleedkamer binnen ga, zie ik Carla en Irene die juist hun spullen aan het nemen waren om te vertrekken. Ik ga naar mijn locker, en de kapstok waar ik mijn veel te natte broek had opgehangen, maar mijn broek hangt er niet meer.
‘ Ik heb je broek hier op de radiator gelegd daarstraks. ‘ Zegt Irene.
‘ Ja, en we hebben die ook maar opgezet. Hopelijk is je broek toch nog droog nu. ‘ Zegt Carla.
‘ Echt? Zalig, dank jullie wel! ‘
Ik loop naar de radiator, en ik voel op een paar plekken na dat mijn broek toch droog is geraakt.
‘ Fantastisch dames, echt waar. Ik keek er al zo tegen op om die natte spullen terug te moeten aan doen. ‘
Carla en Irene laten me alleen zodat ik me kan douchen en omkleden, wat nu toch een beetje fijner is met een droge broek. Waarom heb ik er eigenlijk niet zelf aan gedacht om dat te doen? Ik was ook zo gefrustreerd deze ochtend, nadenken ging toen eventjes niet meer.
Wanneer ik terug kom bij de groep die nu aan de tafeltjes zitten te kletsen met hun warme koffie, ga ik er deze keer niet bij zitten maar ga ik naar de toog.
Ik bestel nog 2 koffies voor Carla en Irene, en ik zeg tegen Kelly die te brengen als de 2 dames hun huidige tas op hebben.
Ikzelf heb geen tijd voor koffie. Ik ga liever nu al door, zodat ik in de opvang nog tijd heb om droge kleren aan te doen (altijd reserve kleren in de kast!) om daarna het overleg met de collega’s te kunnen bijwonen. Het belooft weer interessant te worden straks denk ik.
Ik zeg dag tegen iedereen, en ik wens Jos en Carla veel plezier in Parijs volgende week. Ik ben toch wel een klein tikkeltje jaloers, maar ik gun het hen heel hard.
Ik zal mijn uurtjes nog maar eens draaien vandaag in de opvang dat zoals ik al voorspeld had helemaal niet saai is vandaag.
Wanneer ik na een lange natte dag naar huis kom, (ja het regent nog altijd) staat er voor mij een handdoek, badjas en slippers klaar aan de deur.
Al wat ik moet doen is mijn kleren uit doen, opdrogen en een warme zalige badjas aandoen. Ik kan onmiddellijk aan tafel, want het eten is al klaar dankzij Bert.
Een zalige tas soep met brood. Zo simpel, maar kan enorm deugd doen als ik zo moe en verkleumd ben. Aan tafel is ons moment om te babbelen, en ik kan rustig vertellen over mijn gefrustreerde dag. Darya is zorgeloos aan het spelen, en ik geniet enorm van deze momenten met elkaar als gezin.

word vervolgd.