De feestdagen komen eraan. Het ideaal moment om eens te denken aan goede voornemens. En dan natuurlijk beseffen dat er van de vorige voornemens niet veel van in huis is gekomen. Dus wat doen we eraan? Juist, nog snel naar de fitness een training doen in de hoop de kerstkilo’s onder controle te houden. Ik ben duidelijk niet de enige die zo denkt, het is vandaag toch wel drukker als anders. De Fitties zijn ook weer massaal aanwezig vandaag en precies ook al in goede kerststemming. Jos heeft voor de gelegenheid een kerstmuts op terwijl hij zijn wandeling doet op de loopband en Anne heeft een kerstslinger rond haar nek gedaan alsof ze een dikke sjaal aan heeft.
De babbels onder elkaar is ook kerst gericht natuurlijk. Brigitte is al op cadeautjes jacht geweest en heeft een mooie jas gevonden voor haar kleinzoon Jens. Lut is dan weer aan het denken wat voor dessert ze dit jaar gaat maken en Mark is bij zijn zus Els aan het vissen wat het kerstmenu zal zijn dit jaar. Wat een fijne tijd de kerstperiode.
Ik ga naar de loopband naast Jos en ik start ook met een stevige wandeling.
‘ Niet in kerststemming?’ vraagt Jos aan mij.
‘ Toch wel, hoezo?’ Reageer ik nogal verbaasd.
‘ Je bent niet in kerst outfit. ‘
‘ Is dat dan een vereiste? ‘ Grap ik.
‘ Nee natuurlijk niet. Maar weet je dan niet van de Eindejaar actie? Al wie dat gekleed is in thema kerstmis krijgt een gratis koffie van de eigenaar. En er is ook een wedstrijd. Degene die origineel uit de hoek is gekomen, is de winnaar en krijgt een verrassing. ‘
‘ Echt?! Dat wist ik niet. ‘ Zeg ik. Verdorie ik heb precies een leuke actie gemist.
‘ Hoe weet je van die actie? ‘ vraag ik aan Jos.
‘ Ik heb een mail gekregen en vorige week is de eigenaar ons nog komen vertellen over de actie.
‘ Ik ben vorige week niet komen fitnessen en die mail heb ik geloof ik niet gekregen, of het moet in mijn spam geraakt zijn. Dat zal mijn straf zijn, ik mag geen training afslaan. ‘ Lach ik.
‘ Ja eigen schuld dikke bult dan. ‘ Lacht Jos. Hij heeft een enorm rood hoofd nu door zijn inspanning en zijn warme kerstmuts. Zijn hoofd is nu juist een rode kerstbal met een bril en kerstmuts op.
Nu ik eens rond kijk zie ik dat er veel aan het trainen zijn met een kersttrui aan, of een kerstmuts. Margot heeft zelfs 2 kleine kerstballetjes aan haar oren als oorbellen gehangen.
Maar nu valt ook op dat al die kerst outfits niet zo praktisch zijn in een warme omgeving als de fitness. Iedereen zweet veel harder als anders.
Ineens komt de Kerstman binnen, of toch een grote man in een kerst kostuum met baard en een grote rode zak. Iedereen kijkt naar de man en als hij dichterbij komt, zie ik pas dat de kerstman Marcel is.
‘ HO HO HO! Vrolijk kerstfeest allemaal! ‘ Roept Marcel.
Zijn vrouw, Irene loopt naast Marcel met een rode rendier diadeem op haar hoofd.
‘ Marcel volgens mij is die outfit veel te warm om te fitnessen. ‘ zegt Jos
‘ Dat weet ik. Ik ga me nog snel omkleden. ‘ zegt Marcel
Eventjes later komt Marcel terug. Hij heeft zijn jas en broek omgewisseld voor een rode short en een wit T-shirt bedrukt met rode letters. Op zijn T-shirt staat geschreven: Ben jij braaf geweest? Marcel heeft wel zijn baard en muts aan gehouden.
Iedereen geeft Marcel complimenten met zijn outfit. Ook ik vind het heel goed gevonden.
Wanneer Marcel nog zijn training aan het doen is op de fiets, zijn de eerste Fitties al klaar en gaan hun opfrissen.
Ook ik zeg dag tegen Jos en ik ga me opfrissen om mee te genieten van een warme koffie met gezelschap.
Aan tafel is het heel gezellig. De koffies gaan heel vlot door en Els trakteert met pralines voor haar verjaardag.
‘ Awel Hilde, geen kerstoutfit? vraagt Anne aan mij.
‘ Nee, ik wist van niks. Mijn eigen schuld, dan had ik vorige week maar moeten komen fitnessen. ‘ zeg ik.
‘ Dirk! Heb je dat dan niet op whatsapp geschreven dat we in tenue moesten komen vandaag? ‘ Zegt Anne lichtjes boos geacteerd
‘ Eu, nee dat ben ik vergeten, trouwens we hebben toch ook allemaal een mail gehad? ‘
‘ Ik geloof dat mijn mail in de spam is geraakt. ‘ zeg ik. ‘ Maar dat is niet erg hoor, ik zou nooit zo origineel kunnen zijn als Marcel zijn outfit.
‘ Ja, die is wel goed. ‘ Zegt Anne.
‘ Daar is mijn slinger ook maar zielig tegen. ‘
‘ Maar nu heb je geen gratis koffie. ‘
‘Och dat is niet erg. ‘ zeg ik. ‘ het is hier gezellig, en ik heb met niet moeten kapot zweten zoals jullie. ‘
‘ Nee dat is waar.’ zegt Marcel. Hij is net erbij komen zitten, net als Jos.
‘ Wat zit er in die grote zak? ‘ Vraag Anne nieuwsgierig.
‘ Mijn vuile was ‘ lacht Marcel. ‘ Een sporttas past niet bij mijn outfit. ‘
De eigenaar komt naar Marcel toe met een doos.
‘ Proficiat Marcel, je hebt onze eindejaarsactie gewonnen. Deze doos is voor jou’
‘ Amai wat fijn, dankjewel. ‘ Zegt Marcel.
Hij doet de doos haastig open, en haalt er een mooie kerststronk uit.
‘ Oooh, dat ziet er lekker uit. ‘ zeggen zowat iedereen.
Marcel gaat naar de eigenaar die terug naar de toog is gegaan en komt eventjes later terug met een groot mes en bordjes genoeg voor iedereen.
‘ Het is leuker om te delen en ook beter voor de lijn. ‘ zegt Marcel wanneer hij de kerststronk in gelijke stukjes snijdt.
‘ Dankjewel Marcel, dat is heel vriendelijk. ‘ zeggen we praktisch allemaal door elkaar.
We genieten van de lekkere kerststronk en van de babbel.
Hopelijk kunnen we nog vele jaren genieten van deze mooie groep. Dat is stiekem mijn wens voor deze kerst.

wordt vervolgd.

Het is weer fantastisch nat Belgisch weer wanneer ik met de fiets onderweg ben naar de fitness. Ik moet maar 10 minuutjes fietsen vanuit de opvang, maar ik ben al helemaal doorweekt. Mijn motivatie is vandaag dan ook weer heel ver zoeken. Gefrustreerd stoemp ik door tot ik voor de ingang van de fitness stil sta.
Wanneer ik de deur open doe, voel ik de warmte al wat toch ietsje aangenamer is.
Ik zeg snel ‘goedemorgen’ tegen iedereen en ik snel me naar de kleedkamer om mijn doorweekte kleren uit te kunnen doen. Gelukkig heb ik een goeie grote rugzak dat geen regen door laat, dus mijn sportkleren zijn allemaal nog droog. Het voelt al heel wat aangenamer aan op mijn lijf, met warme droge kleren.
Ik ga naar de cardio toestellen, ik neem een fiets dat nog vrij is en ik begin te trappen.
Heel zot van mezelf, ik weet het maar ik begin altijd terug te fietsen als ik met mijn fitnessprogramma begin.
Geen oortjes vandaag, ik heb besloten om eens te genieten van de muziek op de achtergrond. Dirk is naast me aan het fietsen.
‘ Goedemorgen’ zegt Dirk lichtjes hijgend van de inspanning.
‘ Goedemorgen Dirk’
Dirk gaat altijd ten volle wanneer hij sport. Dat zie je ook wel, want hij is redelijk atletisch gebouwd. Enkel de rimpels in zijn gezicht verraad een beetje Dirk zijn senioren leeftijd. Ook Dirk is een gepensioneerde leerkracht, en ik heb bij hem altijd het ‘Gezag’ gevoel. Ik bedoel dat niet verkeerd, maar ik vind dat je bij sommige mensen ziet dat die voor een groot deel van hun leven leerkracht zijn geweest. Ze waren een meerdere voor hun leerlingen en ze stralen respect uit. Iets wat Dirk dus nooit afgeleerd heeft denk ik.
‘ Alweer regen vandaag. Ik denk niet dat het al gestopt is deze week. ‘ Zegt Dirk
‘ Nee ik geloof het ook niet. Pfff… Ik ben dat zo beu.’ zeg ik, nu ook lichtjes hijgend van de inspanning.
‘ Tja de natuur heeft nu eenmaal de regen nodig, vooral mijn tuin. Die is nog altijd te droog dankzij de droogte van de zomer. Maar ja, voor ons humeur is dat natuurlijk niet zo goed. Nu kunnen we niet naar buiten zonder nat te worden. ‘ Zegt Dirk
‘ Het regende deze ochtend al wanneer ik naar de opvang vertrok van thuis uit, en het is nog niet gestopt. Mijn fietskleren zijn kleddernat. Ik krijg die niet meer droog als ik straks terug moet fietsen. Plezant is anders! ‘ En mijn humeur zakt weer onder nul.
‘ Amai ik bewonder je toch. Zo door weer en wind fietsen “dat” zou ik toch niet doen. ‘
‘ Vooral zot van mij ja. ‘
‘ Dat heb jij gezegd, niet ik’ lacht Dirk (in zijn heel beschaafd Nederlands)
Maar” zo voel ik mij vooral voor het moment. Goed zot dat ik 2 keer per week door weer en wind met de fiets naar het werk fiets, en 1 keer per week ook nog tussendoor naar de fitness.
4 jaar geleden hebben Bert en ik beslist om onze tweede auto weg te doen om kosten te besparen. Dan konden we onze verbouwingen bekostigen zonder extra te lenen.
Bert fietst 3 keer per week naar zijn werk, en ik 2 keer per week, een regeling waar we heel hard over hadden nagedacht. Een paar jaar doorbijten, en dan zouden we terug een tweede auto aanschaffen.
4 jaar later hebben we nog altijd 1 auto, en de verbouwingen zijn nog altijd niet gedaan. Eventjes heb ik een uitzichtloos gevoel.
Dirk is aan het praten met Mark die naast hem fiets, dus gebruik de kans om nog eens goed door te trappen.
20 minuten later ben ik klaar en ga ik naar de arm spieroefeningen.
Jos is al een tijdje tussen die toestellen bezig. Niet altijd al sportend, meestal vooral al pratend. Toch slaat hij geen enkel oefening over en houd hij zich strikt aan zijn programma.
Wanneer ik dichter bij kom, kan ik ook er niet aan ontsnappen. Eerlijk gezegd heb ik ook de moeite niet gedaan. Een babbel met Jos sla ik niet snel af.
‘ Volgende week zijn Clara en ik niet hier. We gaan voor een paar dagen naar Parijs. ‘ Zegt Jos met een grote glimlach op zijn gezicht en zijn armen op en neer in de lucht. Hij is op een toestel bezig.
‘ Amai! Gezellig met jullie tweetjes? ‘ Zeg ik wanneer ik op het toestel ga zitten naast hem.
‘ Ja, een cadeaubon van Carla haar kinderen. Ik heb Parijs nog nooit gezien, goh ik ben echt wel benieuwd. Ben jij er al ooit geweest? ‘ Vraagt Jos
‘ Nee, nog nooit. Maar op internet kan je wel veel vinden over toerisme in Parijs, je kan eens googlen. ‘
Jos kijkt me aan alsof ik chinees spreek.
‘ Daar ken ik niets van, dat moet Carla dan maar doen. ‘
We praten nog lang over Parijs, en natuurlijk het weer van de voorbije week. Voor ik het weet zit ik al bijna 10 minuten op hetzelfde toestel, zonder ook maar iets te doen.
Ik zeg dag tegen Jos, en ik ga verder met mijn programma.
Nu zet ik toch ook een tandje hoger, en ik word gelukkig niet meer gestoord voor de rest van de training.
Een uurtje later stop ik er mee, en ga ik naar de kleedkamer. Ik kijk er niet echt naar uit om mijn natte kleren terug aan te doen. Maar ja wat moet, moet. Ik kan moeilijk als een Fat bottomed girl in mijn blote buiten fietsen.
Wanneer ik de kleedkamer binnen ga, zie ik Carla en Irene die juist hun spullen aan het nemen waren om te vertrekken. Ik ga naar mijn locker, en de kapstok waar ik mijn veel te natte broek had opgehangen, maar mijn broek hangt er niet meer.
‘ Ik heb je broek hier op de radiator gelegd daarstraks. ‘ Zegt Irene.
‘ Ja, en we hebben die ook maar opgezet. Hopelijk is je broek toch nog droog nu. ‘ Zegt Carla.
‘ Echt? Zalig, dank jullie wel! ‘
Ik loop naar de radiator, en ik voel op een paar plekken na dat mijn broek toch droog is geraakt.
‘ Fantastisch dames, echt waar. Ik keek er al zo tegen op om die natte spullen terug te moeten aan doen. ‘
Carla en Irene laten me alleen zodat ik me kan douchen en omkleden, wat nu toch een beetje fijner is met een droge broek. Waarom heb ik er eigenlijk niet zelf aan gedacht om dat te doen? Ik was ook zo gefrustreerd deze ochtend, nadenken ging toen eventjes niet meer.
Wanneer ik terug kom bij de groep die nu aan de tafeltjes zitten te kletsen met hun warme koffie, ga ik er deze keer niet bij zitten maar ga ik naar de toog.
Ik bestel nog 2 koffies voor Carla en Irene, en ik zeg tegen Kelly die te brengen als de 2 dames hun huidige tas op hebben.
Ikzelf heb geen tijd voor koffie. Ik ga liever nu al door, zodat ik in de opvang nog tijd heb om droge kleren aan te doen (altijd reserve kleren in de kast!) om daarna het overleg met de collega’s te kunnen bijwonen. Het belooft weer interessant te worden straks denk ik.
Ik zeg dag tegen iedereen, en ik wens Jos en Carla veel plezier in Parijs volgende week. Ik ben toch wel een klein tikkeltje jaloers, maar ik gun het hen heel hard.
Ik zal mijn uurtjes nog maar eens draaien vandaag in de opvang dat zoals ik al voorspeld had helemaal niet saai is vandaag.
Wanneer ik na een lange natte dag naar huis kom, (ja het regent nog altijd) staat er voor mij een handdoek, badjas en slippers klaar aan de deur.
Al wat ik moet doen is mijn kleren uit doen, opdrogen en een warme zalige badjas aandoen. Ik kan onmiddellijk aan tafel, want het eten is al klaar dankzij Bert.
Een zalige tas soep met brood. Zo simpel, maar kan enorm deugd doen als ik zo moe en verkleumd ben. Aan tafel is ons moment om te babbelen, en ik kan rustig vertellen over mijn gefrustreerde dag. Darya is zorgeloos aan het spelen, en ik geniet enorm van deze momenten met elkaar als gezin.

word vervolgd.

Corona heeft ons allemaal in de greep.  Ons vertrouwde wereld, met onze sociale gewoonten ligt nu helemaal overhoop.  Is dat fijn? Tuurlijk niet.  Maar het is zo, en al wat we kunnen doen is zorgen voor ons en onze geliefden, door afstand te houden.
Nu dat de fitness centra tijdelijk hun deuren moeten sluiten en onze bubbels weer heel wat kleiner zijn, kunnen de Fitties elkaar ook niet meer zien.
Dirk heeft dan ook een heel goed idee, namelijk de moderne middelen gebruiken.
Hij heeft een whatsApp groepje gemaakt.

Ping!

4 uur later…

Elke morgen krijg ik mooie berichtjes van elke fittie om een goeie morgen te wensen. Wat eerst voor sommigen wat moeilijk ging, gaat nu elke dag een beetje beter. Het virus is hier niet te vinden, maar de humor zit overal. Ik hoop van harte dat we allemaal gezond kunnen blijven, tot dan houden we de contacten digitaal.

wordt vervolgd

Ik ben al een tijdje mezelf iets nieuws aan het leren. Namelijk, de Plank. Dat is een oefening dat ideaal is voor de buikspieren. Vroeger zag je altijd de mannen pompen of sit-ups doen, tegenwoordig doet iedereen gewoon de plank. (Ja, vrouwen ook)
Je gaat plat op uw buik liggen, benen gestrekt. Dan trek je jezelf op met je armen alsof je wil beginnen te pompen, je strekt je rug en je leunt op je ellebogen en je tenen. Die houding probeer je zo lang mogelijk vol te houden. (ikzelf 15 seconden)

Als ik de meer getrainde ‘Die Hards’ bezig zie, met de perfecte plank minuten lang wil ik dat ook kunnen. Alleen begint mijn lichaam al te bibberen na 10 seconden.
Wanneer ik mijn plank poging probeer, zijn er gelukkig geen Fitties in de buurt. Dus kan ik op mijn gemakje mijn gang gaan zonder een eventuele opmerking van iemand.
Ik ga alle stappen weer af in mijn hoofd. Ik ga op mijn ellebogen staan en ik span mij op.
Ja, deze keer lukt het. Ik begin te tellen in mijn hoofd en ik probeer me te focussen. Wanneer ik toch op kijk en ik zie mezelf in de spiegel, zie ik dat Margot achter me staat met haar handen in haar zij en haar handdoek op haar schouder.
‘Hilde, weet gij dat ik uw bh zie van hieruit?’
‘Wat!?’ Ik kijk naar beneden, en ik zie dat ik mijn t shirt dat nogal ruim zit vergeten ben in mijn broek te stoppen. Ik probeer met 1 hand snel mijn t shirt in mijn broek te stoppen tijdens mijn plank oefening, maar dan verlies ik mijn evenwicht en val ik plat op mijn buik.
Wanneer ik snel probeer rechtop te staan zie ik dat Margot krom staat van het lachen.
‘jaja, was weer een grappig zicht zeker.’ en ik lach mee om mijn stommiteit
‘zin in koffie?’ vraagt Margot
‘Altijd’ en ik gooi ook mijn handdoek op mijn schouder. Samen gaan we naar de tafeltjes en bestellen we een koffie.
Buiten mezelf is Margot de jongste van de groep. Ze kan niet altijd komen fitnessen, want ze geeft nog les. Heel veel leden van de Fitties staan of hebben in het onderwijs gestaan, wat soms fijn is, want gepensioneerde leerkrachten hebben soms nog grappige herinneringen van hun schoolcarrière.
Aan de tafeltjes gaan we naast Olga zitten. Olga is een collega op rust van Margot. Olga is ietsje kleiner dan Margot, maar heel beleefd. Margot is erg op haar uiterlijk gesteld, wat Olga weer iets minder belangrijk vind. Maar samen zijn het heel goede vriendinnen van elkaar met enorm wederzijds respect.
‘wat voor oefening was dat daarjuist?’ Vraagt Margot aan mij.
‘De plank. Goed voor de buikspieren, veel beter dan sit-ups doen. Maar niet zo gemakkelijk vind ik. Ik ga toch nog eventjes moeten oefenen.’
‘Dat heb ik nog nooit geprobeerd zo van die oefeningen. Ik houd het altijd bij de toestellen. Nochtans zou ik mijn buikspieren ook eens moeten trainen.’ zegt Margot en ze klopt eens op haar buik, die er in mijn ogen heel goed uitziet. Er zijn een beetje love handles aan, maar een vrouw mag dat hebben vind ik.
Clara, de vriendin van Jos komt er ook gezellig bij zitten.
Clara en Jos zijn nog niet getrouwd met elkaar, maar hebben elk al een vorig leven gehad. Ze hebben elkaar leren kennen in de dancing, al dansend iets wat ze samen heel graag doen.
Kelly de barkeeper komt de bestelling opnemen van Clara.
‘2 koffies graag’ zegt Clara
‘Jos is ook dadelijk daar. We moeten nog weg deze namiddag, dus we kunnen niet lang treuzelen vandaag.’
Ik kijk door de fitnessruimte, en ik zie Jos nog babbelen met Marcel terwijl ze op elk hun loopband hun wandeling doen.
‘Ik denk dat hij toch nog een tijdje zal achterblijven.’ zegt Olga die ook door de ruimte tuurt.
‘typisch.’ zegt Clara ligt geïrriteerd
‘straks staat mijn dochter voor de gesloten deur. we moeten op mijn kleindochter passen straks.
‘Hij zal dadelijk wel daar zijn.’ zeg ik. Ik zie dat Jos net van de loopband af gaat en richting de douches gaat.
We zijn gezellig aan het babbelen wanneer Kelly de 2 koffies aan tafel brengt.
Een kwartier zijn bijna alle Fitties klaar met de fitness, maar Jos is nog nergens te zien.
Wanneer Dirk bij de bende komt aansluiten is Clara niet meer te houden.
‘Is Jos zich nog aan het douchen?’ vraagt Clara aan Dirk
‘Ja geloof ik, hij was alleen nog aan het babbelen met Mark toen ik vertrok.’
‘Nu heb ik er genoeg van!’ zegt Clara kwaad met een rood gezicht.
Ze staat op, en loopt met grote passen naar de kleedkamer van de mannen.
Ze stopt, en bonkt luid met haar vuisten op de deur.
‘Jos! ziet dat ge snel klaar zijt of ik ben weg zonder u!’
Clara draait zich om, en loopt terug met grote passen naar ons.
Wanneer Clara terug zit op haar stoel en rustig haar tas koffie in haar handen houdt komt Jos snel aangelopen vanuit de kleedkamer.
‘Waar was dat goed voor?’ vraagt hij aan Clara met een nogal geschrokken gezicht.
‘Vergeten dat ons Joni komt deze namiddag?’
Jos trekt grote ogen, en kijkt nogal schuldig. Ja dus, glad vergeten.
Jos gaat zitten en neemt zijn koffie bij de hand.
hij verontschuldigd zich tegen Clara en drinkt heel snel zijn koude koffie uit.
Het stukje chocolade mag Clara hebben.
Ondertussen is Mark naast Jos komen zitten.
‘Awel Jos? op appèl geroepen?’ lacht Mark licht geamuseerd
Jos mompelt een paar woorden ‘vergeten, moet babysitten straks.’ meer zegt hij niet en drinkt zijn laatste slokje koffie op.
Clara staat op, en zegt dag tegen iedereen.
Jos volgt braafjes, en mompelt ook dag.
‘amai, wat was dat?’ zegt Mark
‘Jos was iets vergeten’ lacht Margot.

wordt vervolgd.