Prins carnaval is verliefd (deel 3)

Charlie schrijft een briefje met de namen Joyte, Femke en Marie als finalisten op en geeft het door aan de juryleden. De juryleden lezen één voor één het briefje en steken hun duim op naar Charlie. De hofnar komt het briefje halen en gaat dan terug naar het podium.
‘ Dames en heren, mag ik uw aandacht. De juryleden hebben van alle kandidaten 3 finalistes gekozen. Voor alle duidelijkheid waren alle kandidaten goed, en was dit een zware beslissing.’ zegt de hofnar.
Echt niet. denkt Charlie.
‘ De 1ste finalist is,…. Joyte!’ er komt een applaus vanuit het publiek en Joyte komt huppelend op het podium.
‘ De 2de finalist is….. Femke!’ opnieuw is er applaus, vooral van de balletvereniging achter in de zaal, En Femke komt op het podium met een grote glimlach en een spagaat.
‘ Ja, nou, hopelijk doet het geen pijn?’ vraagt de hofnar aan Femke die gracieus weer opstaat.
‘ En de laatste finalist is…. Marie!’ Voor Marie wordt nog het luidst geapplaudisseerd. Marie komt stilletjes het podium op met een gezicht alsof ze overtuigd is dat ze dit allemaal maar droomt.
‘ De finalisten mogen dadelijk hun voorbereiden op het volgende. Ze mogen straks na de korte onderbreking om beurten het podium op in volle prinses carnaval kledij, en ze krijgen dan een vraag waar ze een antwoord op moeten geven. Wie het meest prinses carnaval waardig is zal de wedstrijd winnen. ‘ Zegt de hofnar.
Opnieuw applaudisseert het publiek, om daarna naar de toog te gaan om wat te drinken of een snack te bestellen. Bij de toiletten is nu ook aanschuiven.
Charlie gaat achter het podium naar de kandidaten om hun te bedanken voor hun deelname, om dan daarna naar de finalisten te gaan om hun te feliciteren.
‘ Goed gedaan dames. Ik heb genoten van jullie voorstelling.’ zegt Charlie.
‘oh, haha, dank u,’ zegt Femke. ‘Ja ik doe al ballet van kindsbeen. Ik had kunnen optreden tussen de groten zegt mijn moeder altijd.’ zegt ze opdringerig. Dan duwt Joyte Femke opzij om haar beurt van de aandacht op te eisen.
Ik heb altijd goocheltrucs gedaan. Eerst samen met mijn vader, en daarna zelf, want ik was al snel beter dan mijn vader.’ stoeft Joyte.’
Marie houdt zich op de achtergrond. Charlie kijkt in haar ogen wanneer Marie opkijkt. Hij hoort nog vaag het gestoef van de 2 andere dames, want Charlie is betovert door Marie haar prachtige blauwe ogen. Waarom is hem dat nooit niet eerder opgevallen? Marie lacht verlegen.
‘Je hebt prachtig gezongen, proficiat.’ zegt Charlie.
‘ Dank u sire.’ zegt Marie.
Femke lacht om de opmerking van Marie. ‘ Sire?’ Charlie is geen echte prins. Haha hoe belachelijk!’
Marie bloost, mompelt ‘sorry’ en loopt weg naar de kleedkamers.
Charlie draait zich om naar femke en is boos.
‘ Iedereen die deze carnaval groep kent, weet dat u de prins carnaval met respect moet behandelen zoals een echte prins.
Ik ben verkozen door mijn volk, en ik ben met veel eer hun prins het hele jaar. Dus mijn volk spreekt mij aan als Sire of uwe hoogheid, wanneer ik dit kostuum draag. Als u graag prinses carnaval wilt worden is dat iets dat u had moeten weten. Dit is niet zo een goede indruk dat u maakt juffrouw.’ Zegt Charlie op een hele strenge toon. dat zal ze leren denkt hij.
Charlie gaat Marie achterna, maar ze loopt naar de kleedkamers en doet de deur toe. Charlie twijfelt eventjes, maar klopt dan toch 3 keer zachtjes op de deur.
‘Marie, trek je het niet aan. Je hebt een goede indruk achtergelaten bij het publiek….en mezelf. wees jezelf, en wees vooral eerlijk, dat is het belangrijkste. Alles komt goed Marie, doe je best. Oh ja, en stel in jezelf voor dat de zaal helemaal leeg is. Kijk desnoods maar naar 1 punt of voorwerp, zoals een tegel op de vloer in het midden van de zaal.’
Marie heeft elk woord gehoord dat Charlie gezegd heeft Ze zucht eens heel diep terwijl ze met de rug tegen de deur leunt. Wat is ze toch verliefd op deze man, al jaren. Eindelijk ziet hij haar staan, al moet ze haar daarvoor open stellen.

Charlie laat Marie achter en gaat snel wat drinken halen, om dan terug op zijn stoel aan de jury tafel te zitten. De Hofnar komt naar Charlie toe wanneer hij net van zijn cola zero drinkt op zijn plaats aan de tafel.
‘Wat denkt u Sire? Is er al een kandidaat dat u als prinses ziet?’
‘ Ja’ zegt Charlie. ‘ Ik vond Marie wel mooi zingen, maar ze is verschrikkelijk verlegen. Ik ben benieuwd hoe ze dadelijk zal presteren.’
‘Joyte zou ook een goede kandidaat zijn. ‘ stelt de hofnar voor.
‘ja, je hebt gelijk,’ de twijfel schiet door de gedachten van Charlie.
‘ Begin maar met de finale, het publiek zit grotendeels al terug op hun plaats.’ Zegt Charlie

De hofnar neemt terug zijn plaats op het podium met de micro, en vraagt aan het publiek om terug op hun plaatsten te gaan zitten, of te hangen aan de toog.
‘Welkom dames en heren, voor onze 2de deel van de show. De kandidates gaan dadelijk één voor één op het podium in prinses carnaval kledij. Graag wil ik een applaus voor: Joyte!’
Joyte krijgt een mooi applaus van het publiek wanneer ze vol trots op het podium stapt, heel voorzichtig met haar hoofd in de lucht, zwaaiend naar het publiek. Ze heeft een rode jurk aan met grote pof mouwen zoals een echte sprookjes prinses, en ze heeft haar haar mooi opgestoken.
‘Femke!’ Ook Femke krijgt een warm applaus. ze gaat veel zelf zekerder op het podium alsof het niet de eerste keer is dat ze een groot gala kleed aan heeft gehad. Femke haar carnaval kledij is blauw, ook met gepofte mouwen aan de schouders, en wit afgewerkt. Het lijkt precies of Femke ook een lange cape aan heeft, en het wit is nep bont.
‘En tenslotte: Marie!’ Marie is iets voorzichtiger als ze het podium op gaat. Ze heeft een zwart gala kleed aan, met witte gepofte schouders. van de schouders, tot de hals is afgewerkt met sjablonen van witten bloemen, zoals de edelweiss. Ook Marie draagt een korte cape met hoge kraag, vanonder wit, en de bovenkant zwart.
Wanneer Marie haar kleed een beetje omhoog doet om niet te struikelen ziet Charlie dat ze sneakers aan heeft, en geen pumps zoals de 2 andere dames.
‘ Het mooie kledij dat de dames dragen, dames en heren, zijn geleend door onze lokale carnaval winkel van de gebroeders Winters. Graag een warm applaus hiervoor.’ Zegt de hofnar
‘ Enkel de dame dat wint mag het mooie prinsessen klederdracht houden voor een jaar.’
‘ Graag zou ik nu onze prins Hendrik op het podium roepen die een vraag zal stellen aan de 3 kandidates. Degene die het beste antwoord kan geven zal de winnares zijn.’
Onder luid applaus gaat Charlie van zijn stoel en loopt het podium op met een envelop in zijn handen. Charlie heeft dagen moeten denken welke vraag hij zou stellen, en heeft zelfs geen raad gevraagd aan de anderen.’
Hij neemt een briefje uit zijn zak en steekt het recht voor zich uit. Hij ademt goed in en uit, want de zenuwen gieren door het lijf.
‘ Hier komt de vraag: Wat betekent carnaval voor u? ‘ Zegt prins Hendrik
‘ En Joyte mag beginnen’ Joyte, krijgt een applaus.
Joyte stapt naar voor, ze denkt eventjes na, en neemt dan de microfoon van de hofnar om te antwoorden.
‘ carnaval is de stoet, dat lijkt op een grote podium. Ik zie vooral veel jongleerders rondom mij… ik bedoel ons.’ corrigeert ze snel. ‘
‘ Ik zou confetti en snoep naar de mensen gooien, en natuurlijk ook pamfletten voor mijn volgende show.’ zegt Joyte met een brede glimlach.
Charlie kijkt snel naar de jury, en ziet bij iedereen dat ze haar naam doorstrepen op hun blad. Charlie is er helemaal mee eens.
‘ Ok, dankjewel Joyte. Femke mag antwoorden.’ zegt Charlie Ook femke krijgt een applaus.
Femke stapt naar voor en neemt de microfoon.
‘ Carnaval zijn de Bals. Fijn feesten, en dansen op de dansvloer met mijn mooie outfit. ja, dat is carnaval.’ zegt Femke zelfzeker.’
Ook op dit antwoord is de jury niet mee akkoord, en Charlie al zeker niet.
‘ Dankjewel, u mag terug op uw plaats staan.’ zegt Charlie.
‘ Marie mag naar voor komen. ‘ Als laatste krijgt Marie ook een applaus.
Marie stapt naar voor met haar gezicht naar beneden. Ze neemt de microfoon en ze neemt nog eens een diepe zucht. Charlie heeft er geen goed gevoel bij.
Maar dan heft Marie haar hoofd omhoog en kijkt ze zelfzeker naar het publiek, met een glimlach.
‘ Carnaval zijn de mensen ‘ zegt Marie. Al de leden van de carnaval groep die een heel jaar door werken aan hun wagen en de kostuums. die hun carnaval vertegenwoordigen op alle bals, en tijdens de stoeten. Die er zijn voor elkaar, en steunen door dik en dun. Die hun prins eren, met alle tradities, en gewoon vrienden zijn.’
Dan kijkt Marie naar Charlie, in zijn ogen. ‘Carnaval is er zijn voor elkaar’ zegt ze als afsluiter, maar vooral tegen Charlie.
‘Dank u Marie’ zegt Charlie met een glimlach en een knipoog.
Femke wordt beloond met een daverend applaus.
Charlie kijkt naar de jury die allemaal instemmend knikken.
De hofnar neemt opnieuw de microfoon, en het woord.
‘Sire, nu is het aan u om uw prinses te kiezen. Wie van deze 3 dames wordt de nieuwe prinses carnaval?’
Charlie is heel zeker van zijn antwoord, maar beslist toch om te doen alsof de beslissing moeilijk was.
‘ Beste kandidates, jullie waren heel sterk van antwoord maar ook zeer uiteenlopend. Er kan namelijk maar één winnares zijn, en ik moet toegeven dat deze keuze moeilijk is. (absoluut niet) Toch wil ik hier mijn hart volgen,
en dat is…..
‘ MARIE!’ Er volgt een daverend applaus van iedereen in de zaal. Marie is enorm opgelucht en blij, Femke en Joyte klappen beleefd maar hebben allebei een heel zuur gezicht dat ze niet kunnen verbergen.
De hofnar komt met een kroon om op Marie haar hoofd te zetten en krijgt een scepter met het wapenschild van de carnaval groep in haar hand.
Dan neemt de hofnar de microfoon.
‘ Dames en heren, mag ik nog een daverend applaus voor onze prins en prinses van de orde van de Zotte Ridders Van De Bakker Prins Hendrik de 4de en prinses Marie de 1ste! ‘
Tijdens het applaus neemt Charlie marie haar hand en stappen ze samen naar voor op het podium. Minutenlang wordt er geapplaudisseerd, maar op de achtergrond is wat tumult.
de 2 andere dames hebben geprobeerd om stiekem van het podium af te gaan, maar Femke die op nogal hoge pumps rondliep ging na joyte de trap af, en struikelde door op haar gala kleed te trappen, en viel voorover de trap af, en nam Joyte mee bij haar val.
Charlie en Marie gaan ook na het applaus het podium af. De hofnar nodigt als laatste nog iedereen uit voor hun carnavalbal volgende maand, en wenst dan iedereen nog een fijne avond.
‘ Wat is er gebeurd? ‘ vraagt Charlie aan een van de ridders die de dames probeert te kalmeren.
Ridder Maarten legt het tafereel uit, die heel veel moeite doet om zijn lach in te houden.
‘ Kijk nu! zegt Femke ‘ Een scheur in mijn kleed! Al maar goed dat dat niet van mij is.’
‘ Ik vrees toch dat u de herstellingen gaat moeten vergoeden, bij de gebroeders Winters. U mocht deze outfit alleen maar lenen. Een van de gebroeders komt net aangelopen.
‘ Regel dat maar met deze man.’ En Femke stormt boos naar meneer winters.
‘ Alles in orde Joyte? vraagt Charlie.
‘ Enkel een blauw oog. Ik ben blij dat ik niet gewonnen heb. Carnaval is toch niks voor mij. ‘ zegt ze, en ook zij loopt weg met een zak ijs op haar oog.

De volgende dag is alles terug normaal, met toch een paar veranderingen. Marie werkt nog steeds in de bakkerij van Charlie, maar deze keer praat ze. Ze is veel vrolijker, minder verlegen en ze hebben samen iets gemeen, namelijk de carnaval. Charlie en Marie kunnen uren praten met elkaar. Soms zelfs tot ver na het sluitingsuur. Charlie kookt dan voor haar en dan blijft ze eten. Op een gezellige avond zoals deze heeft Charlie, Marie voor de eerste keer een kus gegeven, en wat gaf dat vlinders in de buik. Vanaf dan zijn Charlie en Marie een koppel, bestemd om samen te zijn. Marie is voor Charlie echt het ontbrekend puzzelstukje in zijn leven. Ze geeft hem rust en geborgenheid. Charlie geeft dan weer meer durf aan Marie. Als Charlie in de buurt is, durft Marie veel meer, en is ze minder bang. Ook de hofnar is blij met deze veranderingen. Charlie is veel aangenamer, en heeft minder driftbuien. Nu is de groep compleet en helemaal klaar voor een nieuw carnaval seizoen.

EINDE

16 april 2021 0

Prins carnaval is verliefd (deel 2)

Een paar weken later gaat de talentenshow in het gemeentehuis door. Er zijn veel kandidaten komen opdagen, allemaal met de bedoeling om prinses carnaval te worden. Charlie kijkt naar de dames die zich achter het podium aan het klaarmaken zijn. Een paar zijn hun stem aan het opwarmen, eentje is ook haar viool aan het stemmen. Sommige dames zijn aan het stretchen om waarschijnlijk straks te dansen. Nog een andere dame is haar goocheldoos aan het nakijken, en helemaal in het uiterste hoekje zit nog een dame, helemaal alleen in stilte. Charlie wilde net dichterbij komen om te zien of hij de dame herkent, maar iemand tikt net op zijn schouders om zijn aandacht te eisen.
Als Charlie zich omdraait ziet hij dat het zijn hofnar is.
‘ Wat moet je?’ zegt prins Hendrik en beetje grof want hij voelt zich verstoort.
‘ Vergeef me dat ik u kom storen Sire, maar we gaan aan de show beginnen en u moet aan de jurytafel gaan zitten.’
‘ Oh, ja…inderdaad het is al tijd’ zegt de prins, en hij gaat naar het kamertje naast de zaal waar zijn koninklijk carnaval kledij klaar ligt. Wanneer Charlie zijn pak aan doet hoort hij in de verte de mensen in de zaal toestromen.
Eventjes later komt de hofnar binnen om te kijken of de prins klaar is, zodat ze met de talentenshow kunnen beginnen.
De prins geeft een duim omhoog als teken, en ze gaan samen de deur uit. De prins wacht nog eventjes achter het podium tot de hofnar op het podium staat om te dienen als gastheer. Een perfecte job voor de man denkt Charlie.
De hofnar krijgt een applaus van de toeschouwers, en dan valt er een stilte.
‘ Dames en Heren, hartelijk welkom in het gemeentehuis. Vanavond zal prins Hendrik de 4de van al onze kandidates een geschikte prinses carnaval kiezen. Eerst moeten de dames zich bewijzen in de talentenshow. De dames mogen een voor een op het podium komen, en ze krijgen 2 minuten de tijd om hun talenten te laten zien voor de prins en onze Jury.’ zegt de hofnar, en wijst naar de jurytafel.
‘Maar eerst vraag ik een warm applaus voor PRINS HENDRIK DE 4^DE, PRINS VAN DE ORDE VAN DE ZOTTE RIDDERS VAN DE BAKKER!’
De prins komt op het podium en zwaait naar het publiek met op de achtergrond het lijflied van de carnaval groep gezongen door de leden van de Orde.

” Van s’morgens vruug tot s’avonds loat,
stoan de bakkers steeds paroat.
bruuden worden gebakken int midden van de naacht
zuu vers van den oven op tafel, of wat had je gedaacht
Mor up carnaval bakken we gein bruud, we drinken een pint
en zingen ons lied, pas mor up da ge nie verschiet
want up carnaval, is pret van al
ALAAF ALAAF ALAAF! “

Wanneer het lijflied stopt gaat de prins in het midden van de jurytafel zitten onder luid applaus van het publiek en de andere juryleden. De show kan eindelijk beginnen.

De eerste kandidate is de dochter van de slager, Ellen. Ze komt zelfzeker met grote passen en neus in de lucht op het podium. Ze is mooi opgemaakt en heeft een paars kleedje aan. Best wel een goed begin denkt Charlie, tot Ellen begint te dansen.
Ze zwaait vol overtuiging met haar benen en armen, niet echt in de maat van de muziek. tussendoor probeert ze zelfs een pirouette, maar loopt mis. Ellen beland met haar benen verkeerd op het podium en moet al hinkend en vloekend haar dans staken.
Charlie zet een kruisje naast haar naam op zijn notities.
De volgende die mag proberen is Inge, zij is de dochter van de schooldirecteur. Inge heeft een net mantelpakje aan, een brilletje op haar neus en haar haar is in een hoog dotje op haar hoofd. Eigenlijk heeft ze iets weg van een strenge juf. Inge komt een gedicht voordragen. Maar het gedicht is lang, en saai en heel eentonig. Al snel is de helft van de zaal niet meer aan het luisteren en klinkt er geroezemoes in het publiek. Na 2 minuten komt de hofnar tussenbeide, want Inge haar gedicht is nog lang niet uit, maar de zaal is helemaal niet meer aan het luisteren. Opnieuw zet Charlie een kruis achter haar naam.
Zo gaat het nog een tijdje door met allemaal kandidates die maar matig optreden of waar het niet lukt zoals het zou moeten. Na een tijdje is er dan toch eindelijk een kandidate die in Charlies ogen in de finale zou passen. Joyte deed een mooi goochel truck met een konijn en een hoed, dat duidelijk in de smaak viel bij het publiek. Ze ziet er vrolijk en sympathiek uit, en ze mag ook wel gezien worden. Dus voor het eerst deze avond kan Charlie een vinkje achter een naam zetten.
Na een reeks kandidaten zijn er niet veel overgebleven. Na Joyte heeft Femke nog een mooie ballet voorstelling gegeven dat op veel applaus kon rekenen van het publiek, en na haar moet de laatste kandidate nog optreden. Heel eventjes ziet het ernaar uit dat er maar 2 finalistes zouden zijn, tot de laatste kandidate heel rustig en verlegen naar het podium komt gestrompeld.
Het is een mooie slanke dame, met een mooi groene jurk en haar haar netjes los tot over haar schouders. De dame heeft een brilletje aan, dat Charlie herkent. Het is hetzelfde brilletje als die van Marie. Wacht eens… Dat is Marie! Charlie gaat rechtop zitten, en kijkt goed naar Marie, maar zegt geen woord. Hij wilt haar niet afschrikken. Wauw wat is ze mooi, denkt Charlie.
Op de achtergrond begint muziek te spelen vanuit de boxen en Marie neemt de microfoon in haar handen. Ze is enorm zenuwachtig denkt Charlie want ze bibbert met haar hele lichaam.
Maar dan begint Marie te zingen met haar ogen toe. Een nummer van Adele, Make you feel my love. Ze zingt prachtig, rustgevend met een fantastische zachte stem. De hele zaal luistert met één adem naar het gezang van Marie, ook Charlie is helemaal betovert. Waarom heeft hij haar nooit horen zingen? Ze zingt zo prachtig. Ridder Maarten geeft een zachte por naar Charlie. Wanneer Charlie naar hem kijkt, geeft hij een duim omhoog en ziet hij dat ook de andere juryleden het geweldig vinden.
Als Marie stopt met zingen wordt ze beloont met een daverend applaus van iedereen.
Marie die al die tijd met haar ogen toe heeft gezongen, geeft nederig een buiging en wuift naar het publiek om dan zo snel mogelijk van het podium af te gaan.

Wordt vervolgd!

9 maart 2021 0

Prins carnaval is verliefd (deel 1)

In een klein huisje woont een prins. Een mooie jonge prins die alleen maar prins mag zijn tijdens carnaval.
Zijn naam is prins Hendrik de 4^de, maar iedereen noemt hem Charlie. Als Charlie geen prins is, dan is hij bakker. Elke dag bakt hij brood voor de klanten, hij werkt heel hard. En op zondag sluit hij de winkel een beetje vroeger om dan op tijd naar de carnaval te gaan.
Wat doet Charlie dat toch graag, en wat is hij graag gezien bij zijn klanten en op carnaval. Maar toch is Charlie een beetje eenzaam. Er is namelijk geen prinses. Charlie is al jaren aan het zoeken naar de juiste kandidaat, maar tot nu toe is nog niemand geschikt in deze job.
De Ridders van de prins hebben gezien dat Charlie een beetje eenzaam is, en ze hebben een voorstel.
‘Wat als we een oproep doen om een geschikte kandidaat te zoeken?’ stelt ridder Maarten voor.
‘ Hoe bedoel je?’ vraagt de prins geïnteresseerd.
‘ Gewoon, we roepen de onderdanen tot hier, en we kondigen aan dat u een prinses zoekt.’
‘ we kunnen ook een boodschap achterlaten aan het stadhuis.’ Stelt de hofnar voorzichtig voor.
‘ Dat is wel vernederend! Dan denken mijn onderdanen dat ik geen prinses kan vinden.’ Zegt de prins een beetje boos met zijn armen gekruist.
‘ Nee, uwe hoogheid! Zo bedoel ik dat niet. Het is alleen een hulpmiddel om de juiste kandidaat te vinden’ zegt de hofnar kruiperig.
‘Ja…ja, goed dan moet dat maar.’ Zegt de prins, en hij vertrekt met grote stappen naar de deur om zijn bakkerij terug open te doen.
In de bakkerij is Marie al achter de toog haar schort aan het aandoen om de klanten te bedienen. Marie is een gewoon meisje uit het dorp die Charlie helpt in de bakkerij. Ze draagt een brilletje, heeft graag gewoon een broek en simpele blouse aan met sneakers aan haar voeten en haar haar in een paardenstaart. Marie is vriendelijk tegen de klanten en tegen Charlie, maar ook wel een beetje verlegen.
‘goeie morgen Marie’ zegt Charlie tegen haar.
Marie kijkt Charlie niet aan, maar naar de grond en zegt heel stilletjes goeie morgen terug zonder fel haar mond open te doen.
‘ Mooi weer vandaag’ zegt Charlie in een poging een gesprekje aan gang te krijgen.
‘Ja’ zegt Marie
En het gesprek stopt weer.
Gelukkig komt de eerste klant in de winkel, en Charlie gaat naar de bakkerij om bestellingen af te werken. Marie blijft alleen in de winkel om de klant te helpen.

Een paar dagen later swipete Charlie door facebook en ziet hij een advertentie dat geplaatst is door de hofnar.

AANDACHT, AANDACHT
PRINS HENDRIK DE 4^DE, PRINS VAN DE ORDE VAN DE ZOTTE RIDDERS VAN DE BAKKER
IS OP ZOEK NAAR EEN VROUW DAT ZIJN LEVENSGEZELLIN WILT ZIJN.
DE DAME IN KWESTIE MOET GEINTERESSEERD ZIJN IN CARNAVAL EN HEEFT DE TAAK OM ALTIJD PARAAT TE STAAN OM ALS PRINSES NAAST DE PRINS AANWEZIG TE ZIJN OP DE CARNAVAL PARADE
BIJ INTERESSE, GELIEVE TE REAGEREN OP ONDERSTAANDE LINK EN DAN HOORT U VAN ONS ALS U IN AANMERKING KOMT VOOR DE SELECTIE.

Charlie moet het artikel een paar keer opnieuw lezen. Hij wordt telkens weer opnieuw roder van schaamte. Hoe durft die hofnar wel niet! Charlie neemt zijn telefoon om zijn hofnar te bellen, maar de man is niet te bereiken. Wacht maar deze avond denkt Charlie, hier zal hij niet goed van zijn.
Nog dezelfde avond Roept de prins zijn ridders en hofnar samen. De prins is furieus, hij is nog nooit zo hard beledigd geweest in zijn ogen.
‘Ja maar, uwe hoogheid…’ hakkelt de hofnar
‘ Niks maar! U haalt die artikel onmiddellijk weg, want dat feestje gaat niet door!’ roept de prins.
‘ Dat gaat niet uwe hoogheid,’ zegt een van de ridders.
‘ Er zijn al heel wat kandidaten die zich hebben ingeschreven. We kunnen niet meer terug.’
‘Er is ALTIJD een weg terug!’ Charlie ijsbeert door de ruimte. Soms horen de ridders woorden uit zijn mond komen zoals: ‘beschamend, ik doe het niet…’
De prins haalt een paar keer diep adem om te kalmeren.
‘ Telt mijn mening hier nog!?’
‘ Natuurlijk uwe hoogheid.’ Zegt de hofnar. Ik dacht alleen dat u nog een duwtje in de rug kon gebruiken.’
‘ U hebt het laatste woord sire. Als u hier niet mee wil doorgaan, blazen we alles af. Maar weet dat onze sponsors voor de vereniging graag een prinses naast uw zijde willen. Dat is betere publiciteit.’ Zegt ridder Maarten.
Charlie moet toegeven dat zijn ridder gelijk heeft. Hij stopt met ijsberen en denkt een paar minuten na, terwijl iedereen angstig zit af te wachten.
‘goed dan.’ zegt de prins plots. ‘ Laat alles dan maar door gaan.’
‘ En hoe moet het nu verder?’
‘ De kandidaten komen morgen naar de zaal van het gemeentehuis, en dan moeten ze door de selectie geraken.’ Zegt de Hofnar.
‘ Welke selectie? Vraagt de prins
‘ Een talentenshow. Ze moeten laten zien dat ze prinses waardig zijn.’ Er zijn tickets verkocht in het dorp, iedereen die een ticketje gekocht hebben mogen naar de show komen kijken, en dat is dan ook goed voor onze schatkist.’
De prins moet toegeven dat dit een heel goed idee is van de hofnar.
‘ Ok, maar ik heb het laatste woord. Ik beslis wie deze show wint en dus ook mijn prinses mag zijn.

Wordt vervolgd

13 februari 2021 1

Gezond willen zijn, betekent plannen

Als er 1 onderwerp is wat mijn diëtiste me altijd aan doet herinneren is dat gezond eten en sporten alleen maar samen gaat als je alles goed plant.
Dus vorige week heb ik alles tot in de puntjes mooi geplant. Een hele zondag bezig geweest met het zoeken van aantrekkelijke recepten, een boodschappenlijstje gemaakt om maandag naar het front te kunnen gaan, en zelfs de momenten geplant om te sporten.
Wat top van mij, dikke pluim verdiend.
De realiteit is altijd wel net ietsje anders. In het front waren niet alle artikelen dat ik moest hebben aanwezig. Dus dat begon al goed, en nee ik ga niet graag winkelen, al denkt Bert van wel, dus ik heb zeker een hekel om dan nog naar een andere winkel te gaan. Op maandag is dat trouwens moeilijk, want ik ga naar de winkel op maandag voormiddag, en dan is alleen de Aldi of de Lidl hier in de buurt open. De andere supermarkten openen pas op maandag namiddag, maar dan heb ik geen tijd want dan moet ik naar mijn werkfront.
Dan maar alleen de artikelen halen dat ik in deze winkel vind, met het gedacht woensdag dan nog maar eens naar de winkel te gaan.
Dit was trouwens mijn weekmenu:

maandag: Spinaziepuree met blinde vink
dinsdag: chili con carne met rijst
woensdag: ossentong in Madeirasaus
donderdag: wortel-witte kool salade met kip
vrijdag: kebap
zaterdag: spaghetti bolognaise
zondag: keuze Darya

Ik had echt wel zin om eens nieuwe dingen te proberen. Ik heb nog nooit chili con carne gemaakt, en ik heb al zeker nog nooit ossentong in madeirasaus gemaakt. Dus recepten gezocht, gegoogled, en filmpjes gekeken.
Maar net als bij winkelen viel mijn planning met het koken ook wat in het honderd. Doordat ik niet alle ingrediënten gevonden had, heb ik wat moeten omgooien.
Wanneer ik maandag het gekochte beleg weg legde in de frigo, zag ik dat Bert de overschot van de spaghetti van de dag ervoor niet meegenomen had naar zijn werk. Het was eigenlijk nog veel, genoeg voor Darya en Bert. Dus besloot ik om het me gemakkelijk te maken. Ik had verse kervelsoep gemaakt, ik heb een portie opzij gezet en zij konden de spaghetti opeten na de soep, en ik zou eventueel een boterhammetje kunnen eten met de soep, maar dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, want ik was nog niet ok met mijn darmen.
De blinde vink was dan voor dinsdag, maar mijn zin voor spinazie was er niet echt. Ik zag dat ik nog wortelen had in de frigo, en nog wat selder. Een stoofpotje van groenten met blinde vink is ook wel lekker, en was dus ook ons avondeten voor dinsdag. Maar vroeger was dinsdag ook mijn sportdag., het was geen ideaal weer om te fietsen, heel veel regen in de ochtend. Wanneer mijn eten klaar was om dan s’avonds op te warmen, heb ik de hond wakker gemaakt en hem van zijn kussen gesleurd om met mij mee te gaan wandelen.

En onze spike wandelt wel graag, en is heel braaf onderweg zolang we geen wandelaars met honden tegen komen. Dan verandert mijn braaf bobke naar een hele boze wolf dat ik amper in bedwang kan houden. Deze keer ook weer, en dan was het nog een vrouw die haar hond niet aan de leiband had. Haar hond zal wel braaf zijn, en goed luisteren, maar de mijne verandert in een seconde van een lamme goedzak naar een zeer agressieve dalmaat dat klaar staat om aan te vallen. Ik doe mijn best om Spike bij mij te houden aan de leiband, hij heeft zelfs een muilkorf op moest hij toch uit mijn handen schieten, maar ik wordt zelf kwaad als ik zie dat de andere hond los loopt en de bazin amper moeite doet om haar hond bij haar te houden als ze ziet dat ik worstel met de mijne. Dus mijn wandeling was niet zo ontspannend, en eigenlijk niet zo mijn ding. Dan toch nog liever fietsen.
Woensdag was dan mijn 2de kans om alles te vinden aan het front. Het is me best wel gelukt deze keer, mijn darmen waren ook rustiger en dan ben ik toch naar een paar winkels kunnen gaan. Voor alle duidelijkheid, ik heb alles respect voor de winkelbediendes, het is niet gemakkelijk om in deze omstandigheden de rekken bij te vullen. Daarmee dat ik winkelen, soms naar het front noem. Het lijkt precies soms wel een beetje oorlog, met plunderingen en geen respect hebben voor het personeel die daar werken.
Het enige dat ik nog niet had, was de ossentong zelf. Dus omdat mijn menu toch in de knoop was, heb ik maar besloten om de ossentong zaterdag te maken, want er kruipt toch wel veel voorbereiding in.
Op woensdag stond dan Chili con carne op het menu. Bert heeft vanaf het moment dat ik het menu gemaakt had gegrommeld, want bonen is niet zijn ding. Als kind heeft hij zelfs al eens alle bonen uit de hof van zijn ouders geplukt omdat hij onkruid moest plukken. Hij heeft toen alles geplukt, ook de planten waar nog geen bonen aan hingen. Deze keer heb ik dan niet toegegeven, en heb ik toch chili gemaakt. Het enige dat ik er niet bij had gedaan was de echte chilipeper. Wij zijn niet zo voor pikant, en mijn darmen al helemaal niet, dus het recept een klein beetje aangepast, maar nu was het wel wat te flauw. nota tot mezelf, heel lekker, maar niet vergeten te kruiden. Tot mijn verbazing vond iedereen het lekker thuis, dus nog een gerechtje (Jeroen Meus style) om bij te houden.
Donderdag voor de eerste keer in heel lange tijd geprobeerd om terug witte kool te maken. Niet dat ik dat niet lust, maar mijn darmen gaan hier nooit niet mee akkoord als ik iets van kool eet. Ik had witte kool gecombineerd met geraspte wortel, en daar een yoghurtsausje bij gedaan. Een heel lekkere combinatie, en tot mijn grote vreugde, geen nachtelijke bezoekjes gehad op de pot.
Op vrijdag heeft Bert zijn zin gekregen, en kebap gegeten. Ik zelf heb me braaf aan soep gehouden en de overschot van Darya haar kebap.
Zaterdag stond de ossentong op het menu. Na een paar dagen te googlen hoe ik hier aan moet beginnen, en een dag eerder naar de slager te gaan, was het dan toch zo ver. Bij de slager had ik een grote tong gekocht, vers van de koe. Hier moet je echt wel niet vies van zijn, amai mijn maag heeft een paar keer omgedraaid als ik dat ding in papier verpakt zag liggen. Vroeger tijdens mijn stage in de grootkeuken van het rusthuis heb ik dikwijls ossentong moeten pellen waardoor ik lang geen tong meer wilde eten, maar nog meer vroeger was dat bij mijn grootouders traditie op kerstmis. Mijn grootmoeder maakte altijd dan heerlijke ossentong in madeirasaus voor de hele familie. Een lekkere rode saus met champignons uit blik, (iets wat mijn moeder nooit gebruikte, alleen verse champignons) met sneetjes ossentong. Zonder na te denken at ik dat vroeger heel graag. Na zoveel jaren later met veel kerstfeesten zonder ossentong en zonder mijn grootouders had ik zin om toch eens een meesterlijke klassieker te maken. Wat zou ik zo graag het recept van mijn grootmoeder willen evenaren, maar dat zal me nooit lukken. Dus met veel opzoekwerk, en raad van mijn eigen moeder zelf geprobeerd om de saus te maken.
Best wel goed gelukt vind ik, alleen toch nog altijd niet hetzelfde. Ik vrees dat de ossentong van mijn grootmoeder toch wel een beetje heilig in mijn ogen zal zijn.

Maar wat doe ik dan met nog zoveel bouillon? juist, soep maken! De soepketel gevuld met alle groenten dat ik nog had in de frigo, de bouillon erbij gedaan en een paar tomaten in blik erbij gekapt. Best wel een heel lekkere soep, en genoeg gemaakt voor porties te vullen om in de diepvries te steken. Maar na al dat koken is mijn keuken een ravage. Hoe ik ook mijn best doe om niet de hele keuken overhoop te halen, lukt het me niet om netjes te werken. Maar zoveel koken, en zoveel terug opruimen, dan heb ik geen tijd meer om te fietsen. Na die 1 dag wandelen heb ik niks meer van fietsen of wandelen gedaan. Dus misschien toch niet een ideale evenwichtige week gehad?
Volgende week, een nieuwe week met misschien een betere planning.

wordt vervolgd

24 januari 2021 1

Van Feestdagen Rush Naar Winter Blues

Weken heb ik er naar uitgekeken. De feestdagen, de kerstvakantie, gewoon samen zijn met het gezin. De Feestdagen zijn toch wel de gezelligste dagen van het jaar, Niet?
Nee, dit jaar niet vind ik. De traditionele feestjes met de familie gingen niet door, alternatieven zijn er last minute nog in elkaar gestoken. Dat gaf wat stress, maar geen nood, want de feestdagen kwamen er aan en dat is toch altijd gezellig en vrolijk, zeggen ze. De kerstvakantie was voor mij een hele drukke bedoening. Er moesten natuurlijk nog cadeautjes gekocht worden, heel erg op het laatste moment, maar ik verwacht ook niet anders van mezelf. Maar dit jaar was dat niet aangenaam voor mij. Niet dat ik vond dat het druk was in de winkels, helemaal niet. Maar ik ben al 12 jaar “gezegend” met de ziekte van Crohn, een auto immuunziekte. Kort uitgelegd, mijn immuunsysteem valt mijn eigen lichaam aan, en in geval van Crohn wilt dat dus zeggen dat er ontstekingen in mijn darmen ontstaan. Dus zonder mijn medicatie en regelmatig onderhoudsbezoeken bij de gastro-enteroloog, was ik een wrak met enorm veel diarree en buikkrampen. Over het algemeen heb ik mijn gezondheid vrij goed onder controle, maar het geeft me wel redelijk wat geruststelling als ik weet dat ik hier en daar naar de wc kan wanneer ik op cadeautjes jacht moet gaan.

Dat maakte het nu allemaal wat lastiger dit jaar. Ik riskeer het niet om naar Hasselt te gaan, want de eet en drink zaken zijn niet open, dus ook geen toiletten. Ik ga dan hier in de omgeving Beringen winkelen, maar ik vind geen toilet mogelijkheden meer. Die zijn allemaal noodgedwongen gesloten voor publiek. De enige optie dat ik dan nog heb, is in noodgeval terug naar huis racen om naar het toilet te kunnen gaan. En als iets tussen mijn oren zit, gebeurt dat dan ook. Ik heb tijdens mijn bezoek in de Standaard heel snel de boeken moeten grijpen dat ik nodig had, mij stilletjes aan het opjagen aan de kassa, want dat ging niet snel genoeg, om dan pijlsnel naar de auto moeten snelwandelen, billen toegeknepen, om naar huis te rijden om dan nog op tijd op het toilet te geraken. Als ik dan iemand bekend tegen kom op straat, hierbij weet je dus dat ik niet asociaal ben en geen babbel wil slaan, maar dat ik gewoon niet kan stoppen, omdat ik mijn uiterste best aan het doen ben om mijn bil spieren te trainen.

Met de feestdagen wilt ook zeggen, lekker eten. Ik kook wel graag, en ik heb me nogal laten gaan op kerstavond. Hapjes, verse soep, pommes duchesse, spareribbetjes, en zelfgemaakte hamburgers. Als afsluiter, een heerlijke ijstaart van de lokale schapenboer. Het was lekker, maar best wel veel. We hebben er dan ook op kerstdag nog van kunnen eten, en zelfs op 2de kerstdag. Gelukkig, omdat ik zelf kook kon ik ingrediënten gebruiken waar ik met mijn darmen niet op reageer, met hier en daar toch wel een klein beetje zondigen. Op oudjaar ben ik voor ons chinees gaan halen. Zalig gemakkelijk, en geen uren achter het fornuis. Wij zijn eigenlijk best wel grote eters, en we vonden ook het moment om eens nieuwe dingen te proberen. Met als gevolg dat ik zot veel besteld had. Zo veel, dat we er op nieuwjaarsdag ook nog royaal van hebben kunnen eten.

Maar eenmaal de feestdagen gedaan waren, en alles op was, had ik een heel onaangenaam opgeblazen gevoel. De weegschaal haatte mij, (3 kilo erbij!) en mijn fiets heeft mij meer dan 2 weken niet meer gezien.
Ik heb me weer laten gaan, wat haat ik mezelf voor het moment. Ik moet terug aan mezelf werken. Opnieuw een afspraak bij de diëtiste, gelukkig geen uitbrander gekregen maar een nodige opkikker.
Mijn koerstenue terug aangedaan, zit natuurlijk terug vaster op mijn lichaam met wat vetrolletjes, en de mountainbike terug van stal gehaald. Wat kraakte en piepte dat ding van het stil staan. Opnieuw een ritje gaan rijden, wat was dat pijnlijk. Nu is het moment waar ik dan in de knoop met mezelf zit. Ik vind niet echt het sportieve ritme terug, en mijn lichaam is nog overvol van de feestdagen.

Tot overmaat van ramp krijg ik dan nog een paar dagen later een buikgriep te pakken. 2 dagen ziek gekluisterd in de zetel, met waakhond aan mijn voeten. Ik kan nog niet naar de wc lopen zonder een bezorgde hondenkop aan de deur te zien. (wat hou ik toch van mijn spikkeltje). Dus nu zit ik hier, geef ik toe aan mijn lichaam en geef ik alles op? Laat ik de winter blues over mij komen? zeteltje in, boekje lezen, Netflixen, het klinkt heel aantrekkelijk, maar zo zal ik niet sportief klaar zijn als ik terug met de wielerclub zondags wil gaan fietsen, en zo geraak ik niet van mijn overtollige kilo’s af, en zo neemt ook stilletjes het crohn beestje in mijn lichaam weer alles over waardoor al mijn jarenlange vechten voor niks is geweest. Nee dat gaan we niet laten gebeuren. Dit mag ik ook niet laten gebeuren. Nu moet ik herstellen van mijn buikgriep en mezelf herpakken. Dus stilletjes terug in beweging komen, desnoods binnen op de rollen, en terug gezond eten, vooral darm vriendelijke producten. Ik ga deze winter de strijd tegenaan om geen winter blues te krijgen. Dat is dan ook mee mijn goede voornemens.
Mijn persoonlijke strijd zal ik dan ook delen met jullie, dus wordt vervolgd.

10 januari 2021 3

De Fitties vieren kerst

De feestdagen komen eraan. Het ideaal moment om eens te denken aan goede voornemens. En dan natuurlijk beseffen dat er van de vorige voornemens niet veel van in huis is gekomen. Dus wat doen we eraan? Juist, nog snel naar de fitness een training doen in de hoop de kerstkilo’s onder controle te houden. Ik ben duidelijk niet de enige die zo denkt, het is vandaag toch wel drukker als anders. De Fitties zijn ook weer massaal aanwezig vandaag en precies ook al in goede kerststemming. Jos heeft voor de gelegenheid een kerstmuts op terwijl hij zijn wandeling doet op de loopband en Anne heeft een kerstslinger rond haar nek gedaan alsof ze een dikke sjaal aan heeft.
De babbels onder elkaar is ook kerst gericht natuurlijk. Brigitte is al op cadeautjes jacht geweest en heeft een mooie jas gevonden voor haar kleinzoon Jens. Lut is dan weer aan het denken wat voor dessert ze dit jaar gaat maken en Mark is bij zijn zus Els aan het vissen wat het kerstmenu zal zijn dit jaar. Wat een fijne tijd de kerstperiode.
Ik ga naar de loopband naast Jos en ik start ook met een stevige wandeling.
‘ Niet in kerststemming?’ vraagt Jos aan mij.
‘ Toch wel, hoezo?’ Reageer ik nogal verbaasd.
‘ Je bent niet in kerst outfit. ‘
‘ Is dat dan een vereiste? ‘ Grap ik.
‘ Nee natuurlijk niet. Maar weet je dan niet van de Eindejaar actie? Al wie dat gekleed is in thema kerstmis krijgt een gratis koffie van de eigenaar. En er is ook een wedstrijd. Degene die origineel uit de hoek is gekomen, is de winnaar en krijgt een verrassing. ‘
‘ Echt?! Dat wist ik niet. ‘ Zeg ik. Verdorie ik heb precies een leuke actie gemist.
‘ Hoe weet je van die actie? ‘ vraag ik aan Jos.
‘ Ik heb een mail gekregen en vorige week is de eigenaar ons nog komen vertellen over de actie.
‘ Ik ben vorige week niet komen fitnessen en die mail heb ik geloof ik niet gekregen, of het moet in mijn spam geraakt zijn. Dat zal mijn straf zijn, ik mag geen training afslaan. ‘ Lach ik.
‘ Ja eigen schuld dikke bult dan. ‘ Lacht Jos. Hij heeft een enorm rood hoofd nu door zijn inspanning en zijn warme kerstmuts. Zijn hoofd is nu juist een rode kerstbal met een bril en kerstmuts op.
Nu ik eens rond kijk zie ik dat er veel aan het trainen zijn met een kersttrui aan, of een kerstmuts. Margot heeft zelfs 2 kleine kerstballetjes aan haar oren als oorbellen gehangen.
Maar nu valt ook op dat al die kerst outfits niet zo praktisch zijn in een warme omgeving als de fitness. Iedereen zweet veel harder als anders.
Ineens komt de Kerstman binnen, of toch een grote man in een kerst kostuum met baard en een grote rode zak. Iedereen kijkt naar de man en als hij dichterbij komt, zie ik pas dat de kerstman Marcel is.
‘ HO HO HO! Vrolijk kerstfeest allemaal! ‘ Roept Marcel.
Zijn vrouw, Irene loopt naast Marcel met een rode rendier diadeem op haar hoofd.
‘ Marcel volgens mij is die outfit veel te warm om te fitnessen. ‘ zegt Jos
‘ Dat weet ik. Ik ga me nog snel omkleden. ‘ zegt Marcel
Eventjes later komt Marcel terug. Hij heeft zijn jas en broek omgewisseld voor een rode short en een wit T-shirt bedrukt met rode letters. Op zijn T-shirt staat geschreven: Ben jij braaf geweest? Marcel heeft wel zijn baard en muts aan gehouden.
Iedereen geeft Marcel complimenten met zijn outfit. Ook ik vind het heel goed gevonden.
Wanneer Marcel nog zijn training aan het doen is op de fiets, zijn de eerste Fitties al klaar en gaan hun opfrissen.
Ook ik zeg dag tegen Jos en ik ga me opfrissen om mee te genieten van een warme koffie met gezelschap.
Aan tafel is het heel gezellig. De koffies gaan heel vlot door en Els trakteert met pralines voor haar verjaardag.
‘ Awel Hilde, geen kerstoutfit? vraagt Anne aan mij.
‘ Nee, ik wist van niks. Mijn eigen schuld, dan had ik vorige week maar moeten komen fitnessen. ‘ zeg ik.
‘ Dirk! Heb je dat dan niet op whatsapp geschreven dat we in tenue moesten komen vandaag? ‘ Zegt Anne lichtjes boos geacteerd
‘ Eu, nee dat ben ik vergeten, trouwens we hebben toch ook allemaal een mail gehad? ‘
‘ Ik geloof dat mijn mail in de spam is geraakt. ‘ zeg ik. ‘ Maar dat is niet erg hoor, ik zou nooit zo origineel kunnen zijn als Marcel zijn outfit.
‘ Ja, die is wel goed. ‘ Zegt Anne.
‘ Daar is mijn slinger ook maar zielig tegen. ‘
‘ Maar nu heb je geen gratis koffie. ‘
‘Och dat is niet erg. ‘ zeg ik. ‘ het is hier gezellig, en ik heb met niet moeten kapot zweten zoals jullie. ‘
‘ Nee dat is waar.’ zegt Marcel. Hij is net erbij komen zitten, net als Jos.
‘ Wat zit er in die grote zak? ‘ Vraag Anne nieuwsgierig.
‘ Mijn vuile was ‘ lacht Marcel. ‘ Een sporttas past niet bij mijn outfit. ‘
De eigenaar komt naar Marcel toe met een doos.
‘ Proficiat Marcel, je hebt onze eindejaarsactie gewonnen. Deze doos is voor jou’
‘ Amai wat fijn, dankjewel. ‘ Zegt Marcel.
Hij doet de doos haastig open, en haalt er een mooie kerststronk uit.
‘ Oooh, dat ziet er lekker uit. ‘ zeggen zowat iedereen.
Marcel gaat naar de eigenaar die terug naar de toog is gegaan en komt eventjes later terug met een groot mes en bordjes genoeg voor iedereen.
‘ Het is leuker om te delen en ook beter voor de lijn. ‘ zegt Marcel wanneer hij de kerststronk in gelijke stukjes snijdt.
‘ Dankjewel Marcel, dat is heel vriendelijk. ‘ zeggen we praktisch allemaal door elkaar.
We genieten van de lekkere kerststronk en van de babbel.
Hopelijk kunnen we nog vele jaren genieten van deze mooie groep. Dat is stiekem mijn wens voor deze kerst.

wordt vervolgd.

24 december 2020 3

Fien De Haan

In een grote kippenhok achter een oud huis is een oude haan aan het marcheren tussen de kippen. De haan wordt onder de kippen “De Kolonel” genoemd. Als een echte kolonel zorgt hij voor het hele domein. Hij waakt over de kippen, let erop dat de kippen hun eieren op tijd leggen en het allerbelangrijkste, hij maakt de oude man in het huis en de kippen op tijd wakker.
Maar de Kolonel wordt oud. Zijn stem wordt schor en op het kippenhok springen wordt allemaal wat moeilijker. Nog niet zo lang geleden ging de Kolonel de kippen en de oude man wakker maken met zijn gekraai. Hij maakte zich klaar om op het kippenhok te springen, maar de oude poten van de Kolonel waren te stijf om goed door te buigen en de rechtervleugel was te zwak om een stukje omhoog te vliegen. De kolonel geraakte niet hoger dan de grootste sprietjes van het gras en hij viel met zijn snuit op de grond. Gelukkig was het nog vroeg en heeft niemand dat gezien. De Kolonel heeft dan maar van op de grond iedereen wakker gekraaid.

Dus de Kolonel heeft dan maar besloten om op pensioen te gaan. Tijd om de jeugd de kans te geven. Alleen is er een probleem. Er is niet veel jeugd waar de Kolonel op kan rekenen.
In het hele hok zitten allemaal kippen, en nog 1 jonge haan. Jupke is heel anders dan de Kolonel. Hij slaapt heel graag uit, hij is lui en hij pikt liever de lekkerste stukjes etensresten dat de oude man in het kippenhok gooit, dan dat hij de kippen eerst laat eten.
Nee Jupke is geen goede opvolger, maar de Kolonel heeft geen keus. Een kip is nu eenmaal geen haan en kan niet kraaien.

Fien is met de andere kippen op het gras aan het rondscharrelen. Eigenlijk valt Fien niet op tussen alle andere kippen. De meeste kippen zijn grote kwebbelende bruine dames en Fien is een mager klein wit kippetje. Ze babbelt niet zo veel als de andere kippen en ze heeft nog nooit een ei gelegd, wat de andere kippen heel raar vinden.
Fien vindt dat nu eenmaal niet leuk. Bijna de hele dag op een nest zitten en wachten tot er een ei komt. En voor de rest van de dag mag Fien alleen maar rondscharrelen en eten, hoe stom is dat. Nee Fien is er van overtuigd dat ze wel iets anders kan doen hier in het kippenhok. Maar daardoor spreken de kippen niet met haar. Ze vinden dat een kip dient om eieren te leggen en niks anders.

Dus wanneer Fien weeral aan het rondscharrelen is met de andere kippen hoort ze de kolonel kraaien naast het kippenhok.
‘kukelekuuuu!’
Nieuwsgierig gaat Fien met de andere kippen kijken wat er aan de hand is.
‘Kukelekuuuu!’ Kraait de kolonel nog eens.
‘ Waarom kraai je nu in het midden van de dag? Ben je nu helemaal gek geworden?’ zegt Marie boos. Marie is de grootste, en dus ook de bazin van de kippen.
‘ Ik heb iets te zeggen, hoe moet ik anders jullie bijeen roepen?! ‘ Zegt de kolonel geërgerd.
‘ Hum , Hum!’ Schraapt de Kolonel zijn keel. Hij gaat mooi rechtop staan met zijn nek hoog in de lucht.
‘ Ik heb een kleine mededeling voor jullie, mijn beste kippen. ‘
‘ Na lang nadenken, en de voordelen met de nadelen te vergelijken heb ik besloten dat ik het roer ga omgooien. Ik ga…’
‘Wil je nu eindelijk eens zeggen wat je wil zeggen? Ik heb hier geen tijd voor.’ Zegt Marie met haar vleugels in haar zij.’
‘ Ik ga met pensioen. Ik stop ermee met kraaien ’s morgens, iemand anders mag dat gaan doen.’
Alle kippen kwebbelen door elkaar. De Kolonel met pensioen? Dat meen je niet!
‘ En wie gaat uw taak dan overnemen? ‘ Vraagt Fien
‘Jupke, hij is namelijk de enige haan nog over hier in het hok. ‘
Opnieuw beginnen alle kippen door elkaar de kwebbelen.
‘ Is Jupke wel de juiste keuze? Het is nu middag, en die jonge haan ligt nog altijd te slapen.’ Zegt Marie.
Alle kippen kijken naar de enige boom in het hok. Daaronder ligt Jupke zalig te knorren in de schaduw.
Marie neemt een eikel en gooit hard naar Jupke zijn hoofd.
‘ Aauw! Waarom doe je dat nu?! Roept Jupke met zijn vleugel op zijn hoofd.
‘ De kolonel heeft het over u, luiaard!’
‘ Waarom? Wat heb ik misdaan? ‘
De kolonel richt zich tot bij Jupke.
‘ Je wordt mijn opvolger jongeman. Ik ga met pensioen.’
‘ Wilt dat zeggen dat ik elke ochtend dan vroeg moet opstaan?
‘ Ja, elke ochtend met fierheid. Dat is de taak van de Haan.’ Zegt de Kolonel trots.
‘ Nee dank je, hier pas ik voor. Zoek maar iemand anders.’
‘ Dat gaat niet! Je bent de enige haan hier! Je MOET mijn opvolger zijn. ‘ Roept de Kolonel.
Fien stapt stilletjes naar voor en tikt met haar vleugel op de Kolonel zijn schouder.
‘Ik wil die taak graag doen. De Kolonel opvolgen, Haan zijn.’
‘Jij?? Fien, je bent een Kip. Je moet eieren leggen en scharrelen, meer niet. Je kunt niet eens kraaien.’ Zegt de Kolonel en lacht Fien uit.
Alle kippen lachen met Fien.
‘ Waarom niet?’ zegt Fien. Ik ben elke ochtend als eerste wakker van de kippen. Ik heb zelfs gezien dat u niet meer op het kippenhok kan. Ik wil geen eieren leggen, ik vind dat vies. En kraaien zal ik wel leren. ‘ Zegt Fien koppig met haar vleugels gekruist.
‘Kraai dan.’ Zegt de Kolonel. ‘Laat me dan maar horen of je kan kraaien als een echte haan.’
Fien schraapt haar keel, gaat staan als een echte haan…
‘toktokTOOOKtoktok!‘
Alle kippen lachen om Fien haar poging, behalve de Kolonel.
‘Je bent een kip, en Jupke is een haan. En daarmee basta.’ Zegt de Kolonel en hij keert Fien de rug toe.
‘ Fien, aanvaard dat nu eens dat je een kip bent. Het wordt tijd dat je een ei legt, anders zou je nog in de kookpot kunnen vliegen.’ Zegt Marie en ook zij draait zich om.
Dat zullen we nog wel eens zien denkt Fien en met grote passen verlaat ze de groep.
Aan de rand van het kippenhok is Fien aan het ijsberen. Ze moet zichzelf leren hoe ze moet kraaien. Stilletjes probeert Fien nog eens om te kraaien. Ze gaat mooi rechtop staan, gestrekte nek, snavel omhoog, diep in ademen…
‘ ToktokTOOOKtoktok toktokTOOOKtoktok nog dieper ademen: ‘ TOKTOKTOOOOKTOKTOK!’
Fien blijft maar proberen, maar er komt geen gekraai uit haar snavel. De hele dag probeert Fien opnieuw en opnieuw. Het is al laat in de avond wanneer Fien het eindelijk opgeeft.
De Kolonel heeft gelijk, ze zal nooit geen haan kunnen zijn. Wat wordt Fien daar droevig van. Dit is nu het enige wat ze wilt worden, een haan en geen eieren leggende kip.
Stilletjes zit Fien ineengedoken in een hoekje te huilen.
Maar plots hoort Fien iemand haar richting stappen. Heel stilletjes, bijna al sluipend.
Wanneer Fien opkijkt en tuurt door het duister ziet ze wie het is.
Het is Jupke!
‘ Wat kom je doen? Moet je niet al slapen? Morgen is je grote dag, jouw eerste dag als haan.’
‘ Nee, ik wil dat niet. Ik wil niet vroeg opstaan en elke ochtend door weer en wind buiten de hele buurt wakker kraaien. Ik wil de wereld zien en niet werken. ‘ Zegt Jupke muisstil, want hij wilt niet gehoord worden.
‘ Maar wat ga je dan doen? Ga je weg? ‘
‘ Ja, ik ga weg. Ik heb gezien dat de oude man vergeten is het poortje te sluiten, dus ik kan gemakkelijk vertrekken. ‘
‘ Ja maar dat gaat niet! Wie maakt dan de kippen en de oude man wakker morgenvroeg?’ Fien staat genageld aan de grond.
‘ Doe jij dat maar. Jij wou deze job doen, ik niet. ‘
En daar gaat Jupke, stilletjes met zakdoek aan een stok gebonden vol graan.
Oh nee, en nu? Hoe moet Fien iedereen morgenvroeg wakker maken? Fien raakt in paniek en begint het hele kippenhok af te rennen.
Ze blijft maar rennen, niet weten waarom. Ze rent naar de boom, dan naar de ingang van het hok, dan achter het hok, dan naar de drinkbak, dan naar het graan en tenslotte springt ze hoog op het kippenhok.
Daar blijft Fien zitten, op het kippenhok. Alles is verloren denkt ze terneergeslagen.
Ondertussen is het al een klein beetje lichter aan het worden in de duisternis. Fien blijft nog eventjes zitten, en kijkt rond in de tuin van de oude man. Er ligt nog allerlei speelgoed op het gras. De kleinkinderen zijn eerder op de dag nog hier geweest en ze hebben de hele namiddag nog buiten gespeeld.
Plots valt het oog op iets glimmend naast haar.
De rijzende zon weerkaatst op iets naast Fien.
Wat is dat? Fien pakt het voorwerp voorzichtig op.
Het is een zilver fluitje. Waarschijnlijk verloren geraakt door de spelende kleinkinderen. Ze gooien nogal graag met hun spullen, de sloddervossen.
Maar wacht eens, Oh Fien heeft een idee!
Ze steekt het fluitje in haar mond, ademt weer diep in en blaast heel hard.
‘ FWiiiiiiiiiiiiiiiiiiiT FWiiiiiiiiiiiiiiT FWiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiT ‘ De kippen komen allemaal tegelijk uit het kippenhok gelopen zoekend naar dat vreemde geluid. En in de verte ziet Fien dat de oude man zijn licht heeft aan gedaan in de slaapkamer.
Fien gaat van het kippenhok af, en gaat voor de Kolonel staan die er enorm verwaaid uit ziet alsof hij heel bruusk is wakker geworden.

‘ Wat was dat? En waar is Jupke? ‘
‘Jupke is vertrokken, hij wilde de wereld zien. Wat je hebt gehoord, was ik dat op een fluitje blies. ‘
‘ Maar waarom? Waarom doe je zoiets? ‘
‘ Om de oude man wakker te maken, en jullie. Ik kan niet kraaien, maar ik kan wel op een fluitje blazen. ‘ Zegt Fien enorm euforisch.
‘ En kijk, het werk. Daar is de oude man.
Inderdaad, daar is de man zoals elke ochtend met zijn pet op en een bakje vol graan. En net als elke ochtend kapt hij het graan verspreid in het kippenhok. Deze keer blijft hij wel eventjes staan en kijkt hij naar de kippen. Hij krabt aan zijn oor, maar steekt dan zijn schouders op en gaat terug naar binnen.
‘ Zie je wel, ook ik kan de haan zijn. ‘ Zegt Fien met een hele brede glimlach.

En zo gaat het vandaag de dag nog altijd. Fien is sinds die dag de haan en maakt elke ochtend iedereen wakker door simpel op een fluitje te blazen. Ze waakt over de andere kippen, zij is de baas en de Kolonel geniet van zijn pensioen.
En de oude man? Die is ondertussen al heel gewoon om gewekt te worden door een fluitje.

Einde

1 december 2020 2

Fitnessen met de Fitties 6

Het is weer fantastisch nat Belgisch weer wanneer ik met de fiets onderweg ben naar de fitness. Ik moet maar 10 minuutjes fietsen vanuit de opvang, maar ik ben al helemaal doorweekt. Mijn motivatie is vandaag dan ook weer heel ver zoeken. Gefrustreerd stoemp ik door tot ik voor de ingang van de fitness stil sta.
Wanneer ik de deur open doe, voel ik de warmte al wat toch ietsje aangenamer is.
Ik zeg snel ‘goedemorgen’ tegen iedereen en ik snel me naar de kleedkamer om mijn doorweekte kleren uit te kunnen doen. Gelukkig heb ik een goeie grote rugzak dat geen regen door laat, dus mijn sportkleren zijn allemaal nog droog. Het voelt al heel wat aangenamer aan op mijn lijf, met warme droge kleren.
Ik ga naar de cardio toestellen, ik neem een fiets dat nog vrij is en ik begin te trappen.
Heel zot van mezelf, ik weet het maar ik begin altijd terug te fietsen als ik met mijn fitnessprogramma begin.
Geen oortjes vandaag, ik heb besloten om eens te genieten van de muziek op de achtergrond. Dirk is naast me aan het fietsen.
‘ Goedemorgen’ zegt Dirk lichtjes hijgend van de inspanning.
‘ Goedemorgen Dirk’
Dirk gaat altijd ten volle wanneer hij sport. Dat zie je ook wel, want hij is redelijk atletisch gebouwd. Enkel de rimpels in zijn gezicht verraad een beetje Dirk zijn senioren leeftijd. Ook Dirk is een gepensioneerde leerkracht, en ik heb bij hem altijd het ‘Gezag’ gevoel. Ik bedoel dat niet verkeerd, maar ik vind dat je bij sommige mensen ziet dat die voor een groot deel van hun leven leerkracht zijn geweest. Ze waren een meerdere voor hun leerlingen en ze stralen respect uit. Iets wat Dirk dus nooit afgeleerd heeft denk ik.
‘ Alweer regen vandaag. Ik denk niet dat het al gestopt is deze week. ‘ Zegt Dirk
‘ Nee ik geloof het ook niet. Pfff… Ik ben dat zo beu.’ zeg ik, nu ook lichtjes hijgend van de inspanning.
‘ Tja de natuur heeft nu eenmaal de regen nodig, vooral mijn tuin. Die is nog altijd te droog dankzij de droogte van de zomer. Maar ja, voor ons humeur is dat natuurlijk niet zo goed. Nu kunnen we niet naar buiten zonder nat te worden. ‘ Zegt Dirk
‘ Het regende deze ochtend al wanneer ik naar de opvang vertrok van thuis uit, en het is nog niet gestopt. Mijn fietskleren zijn kleddernat. Ik krijg die niet meer droog als ik straks terug moet fietsen. Plezant is anders! ‘ En mijn humeur zakt weer onder nul.
‘ Amai ik bewonder je toch. Zo door weer en wind fietsen “dat” zou ik toch niet doen. ‘
‘ Vooral zot van mij ja. ‘
‘ Dat heb jij gezegd, niet ik’ lacht Dirk (in zijn heel beschaafd Nederlands)
Maar” zo voel ik mij vooral voor het moment. Goed zot dat ik 2 keer per week door weer en wind met de fiets naar het werk fiets, en 1 keer per week ook nog tussendoor naar de fitness.
4 jaar geleden hebben Bert en ik beslist om onze tweede auto weg te doen om kosten te besparen. Dan konden we onze verbouwingen bekostigen zonder extra te lenen.
Bert fietst 3 keer per week naar zijn werk, en ik 2 keer per week, een regeling waar we heel hard over hadden nagedacht. Een paar jaar doorbijten, en dan zouden we terug een tweede auto aanschaffen.
4 jaar later hebben we nog altijd 1 auto, en de verbouwingen zijn nog altijd niet gedaan. Eventjes heb ik een uitzichtloos gevoel.
Dirk is aan het praten met Mark die naast hem fiets, dus gebruik de kans om nog eens goed door te trappen.
20 minuten later ben ik klaar en ga ik naar de arm spieroefeningen.
Jos is al een tijdje tussen die toestellen bezig. Niet altijd al sportend, meestal vooral al pratend. Toch slaat hij geen enkel oefening over en houd hij zich strikt aan zijn programma.
Wanneer ik dichter bij kom, kan ik ook er niet aan ontsnappen. Eerlijk gezegd heb ik ook de moeite niet gedaan. Een babbel met Jos sla ik niet snel af.
‘ Volgende week zijn Clara en ik niet hier. We gaan voor een paar dagen naar Parijs. ‘ Zegt Jos met een grote glimlach op zijn gezicht en zijn armen op en neer in de lucht. Hij is op een toestel bezig.
‘ Amai! Gezellig met jullie tweetjes? ‘ Zeg ik wanneer ik op het toestel ga zitten naast hem.
‘ Ja, een cadeaubon van Carla haar kinderen. Ik heb Parijs nog nooit gezien, goh ik ben echt wel benieuwd. Ben jij er al ooit geweest? ‘ Vraagt Jos
‘ Nee, nog nooit. Maar op internet kan je wel veel vinden over toerisme in Parijs, je kan eens googlen. ‘
Jos kijkt me aan alsof ik chinees spreek.
‘ Daar ken ik niets van, dat moet Carla dan maar doen. ‘
We praten nog lang over Parijs, en natuurlijk het weer van de voorbije week. Voor ik het weet zit ik al bijna 10 minuten op hetzelfde toestel, zonder ook maar iets te doen.
Ik zeg dag tegen Jos, en ik ga verder met mijn programma.
Nu zet ik toch ook een tandje hoger, en ik word gelukkig niet meer gestoord voor de rest van de training.
Een uurtje later stop ik er mee, en ga ik naar de kleedkamer. Ik kijk er niet echt naar uit om mijn natte kleren terug aan te doen. Maar ja wat moet, moet. Ik kan moeilijk als een Fat bottomed girl in mijn blote buiten fietsen.
Wanneer ik de kleedkamer binnen ga, zie ik Carla en Irene die juist hun spullen aan het nemen waren om te vertrekken. Ik ga naar mijn locker, en de kapstok waar ik mijn veel te natte broek had opgehangen, maar mijn broek hangt er niet meer.
‘ Ik heb je broek hier op de radiator gelegd daarstraks. ‘ Zegt Irene.
‘ Ja, en we hebben die ook maar opgezet. Hopelijk is je broek toch nog droog nu. ‘ Zegt Carla.
‘ Echt? Zalig, dank jullie wel! ‘
Ik loop naar de radiator, en ik voel op een paar plekken na dat mijn broek toch droog is geraakt.
‘ Fantastisch dames, echt waar. Ik keek er al zo tegen op om die natte spullen terug te moeten aan doen. ‘
Carla en Irene laten me alleen zodat ik me kan douchen en omkleden, wat nu toch een beetje fijner is met een droge broek. Waarom heb ik er eigenlijk niet zelf aan gedacht om dat te doen? Ik was ook zo gefrustreerd deze ochtend, nadenken ging toen eventjes niet meer.
Wanneer ik terug kom bij de groep die nu aan de tafeltjes zitten te kletsen met hun warme koffie, ga ik er deze keer niet bij zitten maar ga ik naar de toog.
Ik bestel nog 2 koffies voor Carla en Irene, en ik zeg tegen Kelly die te brengen als de 2 dames hun huidige tas op hebben.
Ikzelf heb geen tijd voor koffie. Ik ga liever nu al door, zodat ik in de opvang nog tijd heb om droge kleren aan te doen (altijd reserve kleren in de kast!) om daarna het overleg met de collega’s te kunnen bijwonen. Het belooft weer interessant te worden straks denk ik.
Ik zeg dag tegen iedereen, en ik wens Jos en Carla veel plezier in Parijs volgende week. Ik ben toch wel een klein tikkeltje jaloers, maar ik gun het hen heel hard.
Ik zal mijn uurtjes nog maar eens draaien vandaag in de opvang dat zoals ik al voorspeld had helemaal niet saai is vandaag.
Wanneer ik na een lange natte dag naar huis kom, (ja het regent nog altijd) staat er voor mij een handdoek, badjas en slippers klaar aan de deur.
Al wat ik moet doen is mijn kleren uit doen, opdrogen en een warme zalige badjas aandoen. Ik kan onmiddellijk aan tafel, want het eten is al klaar dankzij Bert.
Een zalige tas soep met brood. Zo simpel, maar kan enorm deugd doen als ik zo moe en verkleumd ben. Aan tafel is ons moment om te babbelen, en ik kan rustig vertellen over mijn gefrustreerde dag. Darya is zorgeloos aan het spelen, en ik geniet enorm van deze momenten met elkaar als gezin.

word vervolgd.

18 november 2020 6

De fitties op whatsApp

Corona heeft ons allemaal in de greep. Ons vertrouwde wereld, met onze sociale gewoonten ligt nu helemaal overhoop. Is dat fijn? Tuurlijk niet. Maar het is zo, en al wat we kunnen doen is zorgen voor ons en onze geliefden, door afstand te houden.
Nu dat de fitness centra tijdelijk hun deuren moeten sluiten en onze bubbels weer heel wat kleiner zijn, kunnen de Fitties elkaar ook niet meer zien.
Dirk heeft dan ook een heel goed idee, namelijk de moderne middelen gebruiken.
Hij heeft een whatsApp groepje gemaakt.

Ping!

4 uur later…

Elke morgen krijg ik mooie berichtjes van elke fittie om een goeie morgen te wensen. Wat eerst voor sommigen wat moeilijk ging, gaat nu elke dag een beetje beter. Het virus is hier niet te vinden, maar de humor zit overal. Ik hoop van harte dat we allemaal gezond kunnen blijven, tot dan houden we de contacten digitaal.

wordt vervolgd

31 oktober 2020 0

Fitnessen met de Fitties 5

Ik ben al een tijdje mezelf iets nieuws aan het leren. Namelijk, de Plank. Dat is een oefening dat ideaal is voor de buikspieren. Vroeger zag je altijd de mannen pompen of sit-ups doen, tegenwoordig doet iedereen gewoon de plank. (Ja, vrouwen ook)
Je gaat plat op uw buik liggen, benen gestrekt. Dan trek je jezelf op met je armen alsof je wil beginnen te pompen, je strekt je rug en je leunt op je ellebogen en je tenen. Die houding probeer je zo lang mogelijk vol te houden. (ikzelf 15 seconden)

Als ik de meer getrainde ‘Die Hards’ bezig zie, met de perfecte plank minuten lang wil ik dat ook kunnen. Alleen begint mijn lichaam al te bibberen na 10 seconden.
Wanneer ik mijn plank poging probeer, zijn er gelukkig geen Fitties in de buurt. Dus kan ik op mijn gemakje mijn gang gaan zonder een eventuele opmerking van iemand.
Ik ga alle stappen weer af in mijn hoofd. Ik ga op mijn ellebogen staan en ik span mij op.
Ja, deze keer lukt het. Ik begin te tellen in mijn hoofd en ik probeer me te focussen. Wanneer ik toch op kijk en ik zie mezelf in de spiegel, zie ik dat Margot achter me staat met haar handen in haar zij en haar handdoek op haar schouder.
‘Hilde, weet gij dat ik uw bh zie van hieruit?’
‘Wat!?’ Ik kijk naar beneden, en ik zie dat ik mijn t shirt dat nogal ruim zit vergeten ben in mijn broek te stoppen. Ik probeer met 1 hand snel mijn t shirt in mijn broek te stoppen tijdens mijn plank oefening, maar dan verlies ik mijn evenwicht en val ik plat op mijn buik.
Wanneer ik snel probeer rechtop te staan zie ik dat Margot krom staat van het lachen.
‘jaja, was weer een grappig zicht zeker.’ en ik lach mee om mijn stommiteit
‘zin in koffie?’ vraagt Margot
‘Altijd’ en ik gooi ook mijn handdoek op mijn schouder. Samen gaan we naar de tafeltjes en bestellen we een koffie.
Buiten mezelf is Margot de jongste van de groep. Ze kan niet altijd komen fitnessen, want ze geeft nog les. Heel veel leden van de Fitties staan of hebben in het onderwijs gestaan, wat soms fijn is, want gepensioneerde leerkrachten hebben soms nog grappige herinneringen van hun schoolcarrière.
Aan de tafeltjes gaan we naast Olga zitten. Olga is een collega op rust van Margot. Olga is ietsje kleiner dan Margot, maar heel beleefd. Margot is erg op haar uiterlijk gesteld, wat Olga weer iets minder belangrijk vind. Maar samen zijn het heel goede vriendinnen van elkaar met enorm wederzijds respect.
‘wat voor oefening was dat daarjuist?’ Vraagt Margot aan mij.
‘De plank. Goed voor de buikspieren, veel beter dan sit-ups doen. Maar niet zo gemakkelijk vind ik. Ik ga toch nog eventjes moeten oefenen.’
‘Dat heb ik nog nooit geprobeerd zo van die oefeningen. Ik houd het altijd bij de toestellen. Nochtans zou ik mijn buikspieren ook eens moeten trainen.’ zegt Margot en ze klopt eens op haar buik, die er in mijn ogen heel goed uitziet. Er zijn een beetje love handles aan, maar een vrouw mag dat hebben vind ik.
Clara, de vriendin van Jos komt er ook gezellig bij zitten.
Clara en Jos zijn nog niet getrouwd met elkaar, maar hebben elk al een vorig leven gehad. Ze hebben elkaar leren kennen in de dancing, al dansend iets wat ze samen heel graag doen.
Kelly de barkeeper komt de bestelling opnemen van Clara.
‘2 koffies graag’ zegt Clara
‘Jos is ook dadelijk daar. We moeten nog weg deze namiddag, dus we kunnen niet lang treuzelen vandaag.’
Ik kijk door de fitnessruimte, en ik zie Jos nog babbelen met Marcel terwijl ze op elk hun loopband hun wandeling doen.
‘Ik denk dat hij toch nog een tijdje zal achterblijven.’ zegt Olga die ook door de ruimte tuurt.
‘typisch.’ zegt Clara ligt geïrriteerd
‘straks staat mijn dochter voor de gesloten deur. we moeten op mijn kleindochter passen straks.
‘Hij zal dadelijk wel daar zijn.’ zeg ik. Ik zie dat Jos net van de loopband af gaat en richting de douches gaat.
We zijn gezellig aan het babbelen wanneer Kelly de 2 koffies aan tafel brengt.
Een kwartier zijn bijna alle Fitties klaar met de fitness, maar Jos is nog nergens te zien.
Wanneer Dirk bij de bende komt aansluiten is Clara niet meer te houden.
‘Is Jos zich nog aan het douchen?’ vraagt Clara aan Dirk
‘Ja geloof ik, hij was alleen nog aan het babbelen met Mark toen ik vertrok.’
‘Nu heb ik er genoeg van!’ zegt Clara kwaad met een rood gezicht.
Ze staat op, en loopt met grote passen naar de kleedkamer van de mannen.
Ze stopt, en bonkt luid met haar vuisten op de deur.
‘Jos! ziet dat ge snel klaar zijt of ik ben weg zonder u!’
Clara draait zich om, en loopt terug met grote passen naar ons.
Wanneer Clara terug zit op haar stoel en rustig haar tas koffie in haar handen houdt komt Jos snel aangelopen vanuit de kleedkamer.
‘Waar was dat goed voor?’ vraagt hij aan Clara met een nogal geschrokken gezicht.
‘Vergeten dat ons Joni komt deze namiddag?’
Jos trekt grote ogen, en kijkt nogal schuldig. Ja dus, glad vergeten.
Jos gaat zitten en neemt zijn koffie bij de hand.
hij verontschuldigd zich tegen Clara en drinkt heel snel zijn koude koffie uit.
Het stukje chocolade mag Clara hebben.
Ondertussen is Mark naast Jos komen zitten.
‘Awel Jos? op appèl geroepen?’ lacht Mark licht geamuseerd
Jos mompelt een paar woorden ‘vergeten, moet babysitten straks.’ meer zegt hij niet en drinkt zijn laatste slokje koffie op.
Clara staat op, en zegt dag tegen iedereen.
Jos volgt braafjes, en mompelt ook dag.
‘amai, wat was dat?’ zegt Mark
‘Jos was iets vergeten’ lacht Margot.

wordt vervolgd.

24 oktober 2020 0