Racefiets of stadsfiets?

Niks zo zalig als een tocht met de fiets. Het ideale verzet na een lange werkdag, of het ideaal begin van eender welke dag.
Mijn favoriete fiets is mijn koersfiets. Een mooie Ridley Liz, mijn rots in de branding.
Maar wat doe je als die fantastische fiets ineens begint te haperen?

Hoe het begon

Zoals elke zondag (of toch meestal) ben ik met de mannen van de wielerclub vertrokken voor een licht pittig tripje. Ja, mannen. Tot nu toe ben ik nog de enige vrouw in de club dat toch nog altijd een klein beetje een mannenwereld is, maar ik vind dat niet erg. Ik kan eigenlijk best wel mijn “mannetje” staan tussen deze bende.

Dus we waren aan het fietsen, en bij de eerste heuvel merkte ik dat ik niet mee kon met de anderen. Niet alleen omdat mijn benen dat niet aankonden, ook omdat mijn fiets niet deed wat ik wou. En dat is mijn verklaring voor mijn slechte prestaties, en ik houd me eraan.
Dinsdag ging ik naar het werk, en opnieuw was er iets niet juist. Dus 2 dagen later, de dag wanneer ik opnieuw met de fiets zou gaan werken vraag ik aan Bert om nog eens naar mijn fiets te kijken, want die fietst ‘raar’. Natuurlijk krijg ik dan zo een draaiende ogen en “vrouwen” gezicht van hem. Blijkbaar was dat niet duidelijk genoeg?
Toch maar de fiets op het statief doen, en draaien aan de pedalen. Dit is Bert zijn ding, dus ik laat hem rustig doen.
Het verdikt is toch hard. Kabeltjes moeten vervangen worden, dus mijn fiets moet naar de fietsenmaker.

Maar hoe moet ik dan naar het werk? Mountainbike? Stadsfiets?
Ik ben dol op mijn mountainbike. Die zit comfortabel, maar ook sportief en is zalig in de bossen of op de karrensporen. Maar gewoon op de baan fietsen met een zware mountainbike is niet zo aangenaam. Stadsfiets dan? Heel eerlijk, nog nooit gedaan.
Dus spullen gepakt, en iets vroeger dan anders met mijn stadsfiets vertrokken. Geen fietshelm aan, want ik rijd niet zo hard als met de koersfiets, geen spd schoenen, maar gewone sneakers. En geen opvallende wielerkledij, maar mijn gewoon korte broek en T-shirt.
Eigenlijk best wel fijn om met de stadsfiets op weg te zijn. Ik ben niet met tactiek bezig, zoals mijn snelheid berekenen, mijn bocht afsnijden om tijd te winnen, enz.
Ik ben ook niet enorm geconcentreerd op de weg aan het letten, maar ik geniet van de omgeving. Ik zie ineens dingen dat me nog nooit is opgevallen. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit gezien dat ik 2 keer per week voorbij een huis fiets die een mooie schommel hebben in de voortuin aan een dikke tak van een boom. Of het mooie zicht op het kasteel van Meiland.
Er zijn ook wel wat nadelen. Ik doe er ietsje langer over dan normaal, Ik ben zo afgeleid dat ik vergeet te trappen wanneer het wat bergop gaat, en ik ben de traagste.
Vind ik eigenlijk niet zo leuk. Nog een nadeel, ik val niet meer zo op.
Als ik met de koersfiets rijd en ik wil de baan oversteken, stoppen de auto’s sneller voor me dan als ik met de stadsfiets rijd. Hoe komt dat? Ik ben toch dezelfde persoon?
Misschien omdat ik opvallende felle kleuren aan heb op de koersfiets, en op de stadsfiets niet? Wie een idee heeft mag dat mij gerust laten weten.

In ieder geval, het was eens een leuke afwisseling, maar de volgende keer neem ik toch terug mijn Ridley.