Het zielig boompje

Hier niet ver vandaan staat een prachtig boerderij met paarden, koeien, kippen, varkens, en heel veel land. De boer is heel fier op zijn land.  Alles is mooi groen dankzij de mooiste groenten dat groeit vanuit de grond, en het lekkerste fruit vanuit de struiken en bomen.

Boven op een heuvel staan de 2 prachtigste appelbomen.  Ze pronken met hun mooiste bladeren en ze dragen met trots de vele appels aan hun takken. Wandelaars komen hier graag. Ze plukken dan ook af en toe een appeltje voor onderweg.  De boer vindt dat niet erg, want hij is fier op zijn bomen.
Maar wat je niet ziet, is dat er tussen de bomen een beetje achteraan een klein triestig boompje staat.  Boompje is ook een appelboom, maar hij heeft nog geen appels, en geen bladeren aan de takken.  Boompje is ook maar klein, en eigenlijk een beetje zielig
De 2 grote bomen lachen boompje graag uit. Ze laten voor expres hun takken met bladeren voor boompje hangen zodat hij de zon nooit ziet, en dan schudden ze met hun takken zodat er appels op boompje vallen, en dat doet pijn.
De appels die dan voor boompje liggen hebben wormen, en die wormen kruipen op boompje, waardoor boompje veel jeuk krijgt. Boompje probeert dan te krabben met zijn takken, maar hij kan er niet aan, en dan maakt hij heel rare bewegingen waardoor de 2 grote bomen boompje uitlachen.
“ haha, je bent een boom, je kan niet krabben dus hou ermee op. Wat ben je toch zielig boompje” zeggen ze dan.
Boompje wordt daar heel droevig van wat de 2 bomen zeggen en doen. Hij laat zijn takjes hangen en blijft achter in de schaduw, zodat de wandelaars hem niet zien.

Op een dag komt er een ekster voorbij gevlogen en land vlak voor het boompje. Hij ziet het boompje droevig kijken.
“Hallo, wat een mooi weertje eh. Het is alleen wat warm vandaag. Vindt je het erg dat ik eventjes hier in de schaduw kom uitrusten?” zegt de ekster.
“Nee hoor. Zegt boompje.
“Ik wist niet dat het zo warm buiten is, ik zie de zon ook nooit.”
“Dat is jammer” zegt de ekster.
“Soms is het zo zalig in de zon, en dan zie je hoe mooi het hier is op het land. Wat een prachtig boerderij!”
boompje wordt nog droeviger. “ik zie de boerderij niet. Ik zie alleen de 2 grote bomen voor mij”
De ekster kijkt nu ook naar de bomen. Ze zijn echt heel groot.
“ Dan moet jij ook groeien.” Zegt de ekster “je moet groter worden dan die 2 bomen, dan zie je alles van de boerderij.”
“Hoe kan ik dan groeien? Zo snel gaat dat niet hoor.”
De ekster denkt diep na. En dan plots…” Ik weet het!”
“ Ik heb op de boerderij iets gezien dat je zal helpen groeien. Ik kom straks terug!” zegt de ekster, en hij vliegt weg.
De 2 bomen hebben alles gehoord, en ze lachen boompje weer uit
“haha gaat dat vogeltje jouw helpen? Ik ben benieuwd hoor! Dat wordt lachen hahaha.”
Het boompje is ook benieuwd. Wat gaat de ekster doen om hem te helpen?
 Het zal wel niet lukken denkt hij. Of misschien lukt het wel, en dan is het boompje de grootste boom van de heuvel. En dan moeten de 2 bomen wel naar boompje luisteren en stoppen met plagen.
Eventjes later zien de 2 bomen in de verte iets groot vliegen.
“wat is dat?” zegt een van de bomen.
“Ik weet het niet” zegt de andere. “Het lijkt wel een vliegende bol.”
In de verte vliegt de ekster heel moeizaam met wat lijkt een grote zak tussen zijn poten. Het is een heel grappig zicht. De zak is veel groter dan de ekster.
De ekster landt met de zak voor het boompje.
“voila! Dit zal wel helpen.” Zegt de ekster.
De 2 bomen beginnen weer te lachen
“wat zal wel helpen? Die zak?” zegt boompje verontwaardigd.
“ja, ik heb de boer de inhoud van deze zak al zien gebruiken voor de groenten in zijn tuin. En die groenten groeien dan heel snel uit de grond. Het is volgens mij heel speciale grond.” Zegt de ekster.
“ Ik heb de zak juist genomen van de boer. Het lag klaar om gebruikt te worden voor zijn tuin.
“Maar dat is stelen!” zegt het boompje. “dat mag niet, dan is de boer boos.”
“Ik wilde alleen maar helpen. Ik denk niet dat de boer dat erg vindt”
“en hoe kan je me helpen met die zak?” vraagt boompje.
“Ik doe de zak open, en ik strooi de inhoud voor uw stam. De rest gaat dan vanzelf.”
“Ok, doe dat dan maar.” Zegt boompje met een diepe zucht.
De ekster gebruikt zijn klauwen en zijn bek om de zak open te trekken.
wanneer de zak open is, riekt het boompje een verschrikkelijke stank, dat hij heel soms ook al eens riekt als de koeien dichtbij in de wei aan het grazen zijn.
De ekster neemt nu de zak met zijn klauwen en vliegt hoog boven het boompje, om dan de inhoud van de zak leeg te schudden pal voor de stam van het boompje.
De stank is niet te harden, het is verschrikkelijk!
Boompje probeert zijn neus dicht te knijpen, maar dat gaat natuurlijk niet.
de 2 bomen moeten nog harder lachen nu, want het boompje behaalt heel veel stoten uit om niet veel hinder te hebben van de stank.
“nu moet je wel groeien” zegt de ekster.
“ik kom later nog wel eens kijken, daag”
“ja daag,” zegt boompje. Blij wordt hij er toch niet echt van. Vooral omdat de 2 bomen zo hard moeten lachen nu.
plots komt er een windstoot op, en de wind begint te draaien. Boompje heeft geen last meer van de stank, want de wind waait nu naar de 2 bomen.
“bah! Dat is verschrikkelijk. Zeggen de 2 bomen.
“Nee, dit is niet leuk!”
De 2 bomen begaan nu stoten om minder last te krijgen van de stank. Maar ze zijn zo groot, en de geur hangt echt onder hun neus. De 2 bomen laten nu ook hun takken hangen, en de appels vallen allemaal massaal van de 2 bomen. Nu zien de 2 bomen er heel zielig bij.
Boompje moet er van lachen, want dat is toch wel een raar zicht nu.
Ondertussen is de boer naar de heuvel gewandeld, want hij heeft een ekster met een zak mest zien vliegen, en die zak is wel van hem. Die verdomde eksters toch, ze stelen toch wel alles wat ze vinden tegenwoordig.
Wanneer de boer bij de 2 bomen komt verschiet hij zich. Wat is hier gebeurt?
de 2 grote appelbomen zien er niet meer zo mooi en gezond uit. Ze zien er echt wel zielig uit.
En de bomen hebben geen appels meer.
De boer gaat terug naar de boerderij, om dan eventjes later terug te komen met een tractor en een schop. De boer graaft de 2 grote bomen 1 voor 1 uit om daarna met een grote ketting en de tractor de bomen uit de grond te trekken en weg te slepen richting de boerderij. Wanneer de boer naar de plaats gaat waar de 2 bomen stonden, ziet hij het klein boompje staan, tussen het omgewoelde grond en de mest die de boer kwijt was.
De boer kijkt het boompje aan.
“Wat ga jij later een mooie boom worden. Nu heb je meer ruimte om te groeien” zegt de boer.
“ik neem de 2 grote bomen mee, en ze mogen in de wei gaan staan, zo hebben de koeien terug wat schaduw.” Zegt de boer
De boer vertrekt met de tractor, en hij plant de 2 grote bomen in de wei.
Boompje voelt nu voor het eerst de zon, en hij vindt dat fantastisch.
Ondertussen is het boompje al een mooie boom geworden met lekkere appels. De ekster komt elke dag nog langs om eens te praten en af en toe eens een worm te pikken van de appels.

In de wei staan nu de 2 bomen. Ze vinden het niet leuk om daar te staan, want de koeien wrijven met hun poep al eens graag tegen hun schors.
Maar boompje is nu gelukkig daar boven op de heuvel, hij geniet nu elke dag van het prachtig zicht op de boerderij.

Einde